Με τι ασχολείται το τμήμα Στοματολογίας;

Το τμήμα Στοματολογίας της Κλινικής ασχολείται με τα νοσήματα της στοματικής κοιλότητας, των σιαλογόνων αδένων και των οστών των γνάθων. Η συμπτωματολογία και η κλινική σημειολογία στο στόμα μπορούν να οφείλονται σε τοπική παθολογία, όπως νεοπλάσματα, δυνητικά κακοήθεις διαταραχές και λοιμώξεις ιογενούς, μικροβιακής ή μυκητιασικής αιτιολογίας.

Ωστόσο, συχνά αντανακλούν ευρύτερη παθολογία υποδηλώνοντας συστηματικά νοσήματα, ή συμπτωματολογία άλλων περιοχών του σώματος όπως:

• Αυτοάνοσα
• Δερματολογικά
• Γαστρεντερολογικά
• Λοιμώδη νοσήματα/σύνδρομα

Η κλινική εικόνα ποικίλει σημαντικά, από ήπιες ενοχλήσεις έως θορυβώδη ή και απειλητική για τη ζωή συμπτωματολογία. Οι νόσοι που αντιμετωπίζονται στη Στοματολογία είναι συχνά χρόνιες και μπορεί να έχουν σημαντικό ψυχολογικό, καθώς και σωματικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

‍

‍

Διάγνωση & Θεραπευτική Προσέγγιση

Η διαγνωστική προσέγγιση των στοματολογικών παθήσεων περιλαμβάνει τη λεπτομερή λήψη ιατρικού, φαρμακευτικού και οδοντιατρικού ιστορικού, την καταγραφή της παρούσας νόσου και την κλινική εξέταση.

Τα ευρήματα συνεκτιμώνται και, όπου απαιτείται, διενεργούνται συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως:

1. Απεικονιστικός έλεγχος
2. Αιματολογικές αναλύσεις
3. Βιοψία

Η διάγνωση καθορίζει τη θεραπευτική προσέγγιση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (π.χ. κορτικοστεροειδή, αντιβιοτικά, αντιικά, ανοσοκατασταλτικά, τοπικά ή συστηματικά) ή χειρουργική αντιμετώπιση, συνήθως υπό τοπική αναισθησία.

Διεπιστημονική Συνεργασία: Ενίοτε απαιτείται συνεργασία με ειδικότητες όπως η Ογκολογία, η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική, η Δερματολογία, η Ρευματολογία, η Γαστρεντερολογία, η Οφθαλμολογία, η Νευρολογία, η ΩΡΛ και η Παιδιατρική, διασφαλίζοντας μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στη φροντίδα των ασθενών.

Πότε θα πρέπει κάποιος να επισκεφθεί το Τμήμα Στοµατολογίας;

Θα πρέπει να προγραμματίσετε μια εξέταση σε κάθε περίπτωση που αντιληφθείτε μεταβολές όπως:

• Σπυριά ή πρήξιµο.
• Πληγές που δεν επουλώνονται ή αιµορραγία.
• Πόνο, “κάψιµο”, τσούξιµο ή μούδιασµα.
• Ξηρότητα ή διαταραχή στη γεύση.
• Μεταβολή στο χρώµα του βλεννογόνου (λευκές, ερυθρές ή µελανές περιοχές) ή αλλαγές στην υφή (π.χ. τραχύτητα).

Επίσης, υπάρχουν κλινικά σημεία ή νόσοι που εντοπίζονται από τον θεράποντα ιαρό ή οδοντίατρο και ακολουθεί η παραπομπή σε Στοματολόγο.

‍

Συχνές Παθήσεις που Αντιμετωπίζουμε

‍