ΠΙΣΩ
Αρθροσκοπική αποκατάσταση τραυματικού εξαρθρήματος ώμου με τοπική αναισθησία
Dr Κώστας Βουκαλής
Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται ιατρικά σαν «καθ’ έξιν εξάρθρημα ώμου». Το πρόβλημα είναι ότι ο χόνδρος που έχει απομακρυνθεί από την οστέινη επιφάνεια δεν έχει τη δυνατότητα να ξανακολλήσει λόγω της απόστασης κι έτσι το πρόβλημα διατηρείται «εν υπνώσει», μέχρι το επόμενο επεισόδιο. Ο μεγάλος κίνδυνος είναι ότι το επόμενο εξάρθρημα του ώμου μπορεί να γίνει κάτω από συνθήκες που μπορεί να βάλουν σε κίνδυνο μέχρι και τη ζωή του τραυματία π.χ. την ώρα που το άτομο κολυμπάει ή οδηγεί.

Ο κανόνας είναι ότι σε κάθε μηχανικό πρόβλημα υπάρχει μηχανική λύση. Στο άμεσο παρελθόν η χειρουργική λύση σήμαινε μια μεγάλη ανοικτή εγχείρηση με πόνο, μεγάλης διαρκείας ακινησία του άνω άκρου για 6 εβδομάδες πάνω στο κορμί, μεγάλης διάρκειας φυσιοθεραπεία και κινησιοθεραπεία για αποκατάσταση, χωρίς να ξεχάσουμε το γεγονός ότι το άνω άκρο έχανε μερικές μοίρες από την κίνηση της έξω στροφής. Αισθητικά θα πρέπει να τονιστεί επίσης ότι ο χειρουργημένος κατέληγε με μια μεγάλη αντιαισθητική ουλή στο πρόσθιο μέρος του ώμου.

Σήμερα το πρόβλημα λύνεται πιο απλά με αρθροσκοπική τεχνική («χειρουργική της κλειδαρότρυπας»). Με δυο μικρές τρύπες μπορούμε να αποκαταστήσουμε τη βλάβη. Ο στόχος της εγχείρησης είναι να επαναφέρουμε τον επιχείλιο χόνδρο στην αρχική του θέση και να τον συγκρατήσουμε εκεί με απορροφήσιμες άγκυρες. Αυτό μέχρι πριν μερικούς μήνες γινόταν με γενική αναισθησία. Τώρα όμως και αυτό έχει ξεπερασθεί. Ο συνεργάτης μου αναισθησιολόγος της Κλινικής κ. Ν. Καπανίδης, με νευροδιεγέρτη ανιχνεύει και εντοπίζει τα υπεύθυνα για την αναλγησία νεύρα του ώμου, τα οποία και διηθεί με φάρμακο εξασφαλίζοντας έτσι αναλγησία στην περιοχή του ώμου για αρκετές ώρες.

Έτσι, με εξασφαλισμένη την αναλγησία του ώμου και τον άρρωστο σε καθιστική θέση, μπορούμε να χειρουργήσουμε με το αρθροσκόπιο, ενώ ο άρρωστος μπορεί, αν θέλει, να παρακολουθεί την εγχείρησή του στην τηλεόραση. Ο άρρωστος φεύγει από την Κλινική την ίδια μέρα και αρχίζει να χρησιμοποιεί το χέρι του «κοινωνικά» από την επόμενη μέρα.
Επειδή με την αρθροσκοπική τεχνική δεν υπάρχουν πόνοι, η κινητοποίηση αρχίζει νωρίτερα και η ελεύθερη κίνηση του ώμου επιτρέπεται μετά από 6 εβδομάδες. Τα ποσοστά επιτυχίας της αρθροσκοπικής τεχνικής είναι ίδια με τις παλιότερες ανοικτές τεχνικές.

Η αναλγησία του ώμου με τη διήθηση του υπεύθυνου νευρικού πλέγματος μας δίνει τη δυνατότητα με την αρθροσκοπική τεχνική να λύσουμε ανώδυνα όλα τα προβλήματα του ώμου όπως το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής, τη ρήξη του τενόντιου πετάλου, την αποκόλληση του τένοντα του δικεφάλου, κατάγματα της κεφαλής του βραχιόνιου.



Ο ώμος είναι, μετά το ισχίο, η μεγαλύτερη άρθρωση στο ανθρώπινο σώμα. Η διαφορά τους είναι ότι η άρθρωση του ισχίου είναι πιο σταθερή, σε αντίθεση με την άρθρωση του ώμου η οποία εύκολα «βγαίνει από τη θέση της». Ο λόγος είναι μηχανικός. Στο ισχίο η κοιλότητα που δέχεται τη σφαιρική κεφαλή του μηριαίου είναι βαθειά και στρογγυλή και εύκολα συγκρατεί την κεφαλή στη θέση της, σε αντίθεση με τον ώμο που η αντίστοιχη κοιλότητα που συγκρατεί την κεφαλή του βραχιόνιου είναι επίπεδη και αβαθής.

Η φύση για να διορθώσει αυτή την «αναπηρία» έχει τοποθετήσει στην περιφέρεια της οστέινης αυτής επιφάνειας ένα χόνδρινο κολλάρο (επιχείλιος χόνδρος), με στόχο να την βαθύνει, ώστε να συγκρατείται πιο εύκολα η κεφαλή του βραχιόνιου στη θέση της.



Σε περιπτώσεις τραυματισμού του ώμου π.χ. μετά από πτώση, ο ώμος βγαίνει από τη θέση του βίαια (εξάρθρημα ώμου), προκαλώντας εκτός από τον πόνο και μηχανική αναπηρία. Για να επανέλθει ο ώμος στην αρχική του θέση πρέπει να γίνουν χειρισμοί ανάταξης, σχεδόν πάντα με γενική αναισθησία.

Το θέμα είναι ότι η ανάταξη του ώμου δε λύνει το πρόβλημα, γιατί βγαίνοντας η κεφαλή από τη θέση της ξεκολλάει ένα κομμάτι του επιχείλιου χόνδρου, αφήνοντας έτσι ένα κενό στη στηρικτική περίμετρο συγκράτησης της κεφαλής (βλάβη Bankart).

Αποτέλεσμα αυτού του κενού είναι ότι η κεφαλή μπορεί να βγει από τη θέση της με μικρότερη μηχανική αιτία, ξεκολλώντας ίσως ένα ακόμη μεγαλύτερο κομμάτι του επιχείλιου χόνδρου. Κάθε φορά που η κεφαλή βγαίνει από τη θέση της αυτό γίνεται πιο εύκολα από την προηγούμενη φορά και η κατάσταση μοιάζει με την κουμπότρυπα που είναι μεγαλύτερη για το αντίστοιχο κουμπί που πρέπει να ασφαλίσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ