ΠΙΣΩ
Αφιέρωμα: Οκτώβριος, ο μήνας του μαστού
Τεύχος 27
Αφιέρωμα: Οκτώβριος, ο μήνας του μαστού

Ο μήνας επαγρύπνησης για τον καρκίνο του μαστού είναι μία διεθνής ετήσια καμπάνια που οργανώνεται από μεγάλους οργανισμούς κάθε Οκτώβριο, με σκοπό την ενημέρωση και τη συγκέντρωση πόρων για την έρευνα που αφορά την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία της νόσου. Η καμπάνια αυτή επίσης προσφέρει υποστήριξη και πληροφόρηση σε όσες γυναίκες ήδη νοσούν

Στα πλαίσια αυτής της καμπάνιας διοργανώνονται εκδηλώσεις και αγώνες σε διάφορες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Τον Οκτώβριο του 1983 έγινε για πρώτη φορά μαραθώνιος στο Dallas του Texas όπου συμμετείχαν 800 δρομείς. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, μέχρι το 2002 οι συμμετέχοντες είχαν φτάσει το 1,3 εκατομμύρια και η διοργάνωση έγινε σε περισσότερες από 100 πόλεις της Αμερικής.

Η τεράστια και συνεχώς αυξανόμενη συμμετοχή του κόσμου δεν αντανακλά παρά στην έντονη ανάγκη για την καταπολέμηση της νόσου με την πρόληψη ή τη θεραπεία.

Η ροζ κορδέλα καθιερώθηκε διεθνώς ως σύμβολο αυτής της καμπάνιας όταν, το 1992, το ίδρυμα Susan G. Komen μοίρασε στους συμμετέχοντες της διοργάνωσης στη Νέα Υόρκη ροζ κορδέλες. Από τότε, κυκλοφορούν προϊόντα με τη ροζ κορδέλα, αλλά και διάφορα κτήρια φωτίζονται ροζ κάθε Οκτώβριο σε όλο τον κόσμο.

Το ερώτημα κάποιων είναι μήπως αυτό είναι απλά μία γιορτή χωρίς να εκπληρώνονται οι στόχοι. Η απάντηση είναι πως η ευαισθητοποίηση των γυναικών για τον καρκίνο του μαστού και οι νέοι τρόποι αντιμετώπισης εφαρμόζονται σε «μία γενιά», σε χρόνο δηλαδή που ένας άνθρωπος που νοσεί μπορεί να περιμένει την εφαρμόσιμη εξέλιξη της επιστήμης.

Οι μελέτες συνεχώς αποκαλύπτουν παράγοντες στον τρόπο ζωής που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Μελετώνται οι θετικές επιδράσεις της σωματικής άσκησης και της διατήρησης φυσιολογικού σωματικού βάρους μέσα από μια ισορροπημένη διατροφή.

Οι έρευνες όσον αφορά το γενετικό έλεγχο μεταλλάξεων για τα γονίδια BRCA1 ΚΑΙ BRCA2 καταδεικνύουν έναν εξατομικευμένο τρόπο παρακολούθησης και θεραπείας αυτών των ατόμων. Γυναίκες με έντονη επιβάρυνση έχουν τώρα την επιλογή να λάβουν ταμοξιφαίνη ή ραλοξιφαίνη με σκοπό τη μείωση του κινδύνου, λαμβάνοντας υπόψη τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Νεότερες μελέτες ερευνούν εάν οι αναστολείς της αρωματάσης μπορούν να δράσουν ανάλογα σε μετα-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Μελέτες στη γονιδιακή έκφραση σηματοδοτούν αλλαγές και στην ταξινόμηση του καρκίνου του μαστού. Η νέα ταξινόμηση στηρίζεται κυρίως στα χαρακτηριστικά που εμφανίζει ο όγκος στο μικροσκόπιο και μπορεί να παρέχει καλύτερα δεδομένα όσον αφορά την πρόγνωση και την ανταπόκριση στα θεραπευτικά σχήματα. Αν και χρειάζεται επιπλέον έρευνα, οι επιστήμονες είναι αισιόδοξοι ότι η νέα αυτή ταξινόμηση θα επιτρέψει την απόλυτα εξατομικευμένη θεραπεία.

Μετά την πρόληψη και η διάγνωση έχει εξελιχθεί με την εφαρμογή νέων απεικονιστικών μεθόδων. Η τομοσύνθεση (τρισδιάστατη μαστογραφία), η οποία είναι εξέλιξη της ψηφιακής μαστογραφίας, φαίνεται ικανή να αποκαλύπτει όγκους αρκετά μικρούς και σε πυκνούς μαστούς. Η εξέταση θεωρείται ακόμα πειραματική και γίνεται στα πλαίσια κλινικών δοκιμών. Η μοριακή απεικόνιση των μαστών με τη χρήση ραδιοφαρμάκου έχει σκοπό να διευκρινίζει ύποπτες περιοχές που ανευρίσκονται με την μαστογραφία. Στην καθημερινή πράξη, έχει ενταχθεί επίσης η μαγνητική τομογραφία που γίνεται για να ελεγχθούν ύποπτες περιοχές ή για προληπτικό έλεγχο σε ασθενείς με έντονο κληρονομικό ιστορικό ή πολύ πυκνούς μαστούς.

Η τακτική του “one step clinic”, δηλαδή η προσπάθεια να διαγιγνώσκεται η ασθενής στην πρώτη επίσκεψη, κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική καθότι ο χρόνος που κερδίζεται είναι πολύτιμος και μειώνεται το ψυχικό και οικονομικό κόστος. Αυτό είναι δυνατό με την κατευθυνόμενη βιοψία ύποπτων περιοχών με τη βοήθεια των απεικονιστικών μεθόδων αν το εύρημα δεν είναι ψηλαφητό. Σε περίπτωση που η βιοψία είναι θετική για κακοήθεια, η ασθενής οδηγείται ενημερωμένη και προετοιμασμένη στο χειρουργείο.

Στα πλαίσια της χειρουργικής θεραπείας εξελίσσεται και η ειδικότητα της Ογκοπλαστικής, χάρη στην οποία, μετά το ογκολογικό χειρουργείο και στον ίδιο χρόνο, μπορεί να διατηρηθεί ο μαστός με αποδεκτό αισθητικό αποτέλεσμα. Αν δεν υπάρχει η υποστήριξη από Πλαστικό χειρουργό, τότε οι ογκοπλαστικοί χειρουργοί του μαστού μπορούν με ασφάλεια να χειρουργήσουν όλο και μεγαλύτερους όγκους, με διατήρηση του μαστού.

Οι Ογκολόγοι - Χημειοθεραπευτές είναι μία ειδικότητα που βιώνει συνεχώς τις εξελίξεις όσον αφορά το μαστό, καθότι διαρκώς ανακοινώνονται τα αποτελέσματα μελετών που αφορούν χημειοθεραπευτικά φάρμακα που αντιμετωπίζουν και προχωρημένους καρκίνους, αλλά και καρκίνους με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Μία νέα κατηγορία φαρμάκων αναπτύσσεται, η οποία στοχεύει σε καρκίνους που φέρουν BRCA μετάλλαξη. Η κατηγορία αυτή λέγεται «αναστολείς PARP» και δείχνει αισιόδοξα αποτελέσματα σε καρκίνους του μαστού, των ωοθηκών και του προστάτη που είναι ανθεκτικοί σε κοινές θεραπείες. Οι στοχευμένες θεραπείες είναι μία κατηγορία νεότερων φαρμάκων που εκμεταλλεύονται τις γονιδιακές αλλαγές των κυττάρων που προκαλούν καρκίνο (π.χ. αντι-αγγειογενετικά φάρμακα).

Η Ακτινοθεραπεία έχει επίσης ωφεληθεί από τις εξελίξεις, καθώς υπάρχουν πλέον πρωτόκολλα που καθιστούν τη διαδικασία της ακτινοθεραπείας καλύτερα ανεκτή και σημαντικά πιο σύντομη.

Το ροζ χρώμα της κορδέλας δεν αντανακλά μόνο στη θηλυκότητα που αντιπροσωπεύει αυτό το χρώμα, αλλά και στην αισιοδοξία για ένα μέλλον που είναι ορατό. Η μεγαλύτερη εξέλιξη είναι ο ολοένα και αυξανόμενος αριθμός των γυναικών που υποβάλλονται σε προληπτικές εξετάσεις και το γεγονός ότι οι επιστήμονες καλούνται τώρα να αντιμετωπίζουν μικρούς καρκίνους του μαστού με σύγχρονους χειρισμούς και άριστα αποτελέσματα.

Στον καρκίνο του μαστού, η έγκαιρη διάγνωση ισοδυναμεί με θεραπεία.

 

Η ζωή μετά

Η μαστεκτομή είναι ακρωτηριασμός. Ετσι απλά. Κάτι σαν να λείπει, ένα χέρι ... και ίσως ακόμα χειρότερα. Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά ακριβώς έτσι βιώνεται από τις γυναίκες που έχουν υποβληθεί στην επέμβαση αυτή. Η αντιμετώπιση της αποκατάστασης είναι πολύπλοκη, καθόλου εύκολη υπόθεση. Η γυναίκα έχει υποστεί το μεγάλο σοκ της αποκάλυψης «Εχεις καρκίνο στον μαστό». Υπάρχει φόβος, πανικός, θυμός, κούραση, απογοήτευση, ντροπή, ένα σωρό συναισθήματα που η κάθε μια χειρίζεται με διαφορετικό τρόπο.

Ερχόμαστε, λοιπόν, εμείς οι πλαστικοί επανορθωτικοί χειρουργοί να απαλύνουμε κατά κάποιο τρόπο την κατάσταση. Η γυναίκα εναποθέτει τις ελπίδες της για μια φυσιολογική εμφάνιση σε μας. Και πιστέψτε με είναι μεγάλη η ευθύνη.

Πρέπει, λοιπόν, να κάνουμε και εμείς τη δουλειά μας σωστά και οι ασθενείς να γνωρίζουν όσο περισσότερα γίνεται προσδοκώντας το πραγματικό και όχι το ανέφικτο. Ας δούμε μερικά νούμερα για να καταλάβουμε ότι η αποκατάσταση της μαστεκτομής φαίνεται πια να είναι μονόδρομος. Το 2010 στις Η.Π.Α. υπήρχαν 2.500.000 γυναίκες που έχουν επιζήσει (οι γνωστές survivors) από τον καρκίνο του μαστού. Το 2010 διεγνώσθησαν 200.000 γυναίκες με καρκίνο του μαστού (που είναι πάνω κάτω το νούμερο κάθε χρόνο). Από αυτές, υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή 108.000 και 94.000 αποκαταστάσεις μαστού έγιναν το 2010. Δηλαδή το 87% των γυναικών που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή επανέκτησαν το στήθος τους.

Σύμφωνα με την Εταιρία Πλαστικής Χειρουργικής των Η.Π.Α., κάθε χρόνο υπάρχει αύξηση του αριθμού των μαστεκτομών και κατά συνέπεια των αποκαταστάσεων κατά 8%. Οι λόγοι; Σίγουρα η ενημέρωση των ασθενών που οδηγεί και στην φυσική απαίτησή τους για αποκατάσταση. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι που θέλω να πιστεύω ότι θα επηρεάσουν και τον αριθμό των αποκαταστάσεων που γίνονται στην Ελλάδα. (Δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω αξιόπιστα στοιχεία που αφορούν τη χώρα μας για να κάνουμε κάποιες συγκρίσεις).

Η αύξηση των μαγνητικών τομογραφιών, όπου πιο εύκολα μπορεί να δούμε π.χ. έναν πολυεστιακό καρκίνο, οδηγεί σε αύξηση του αριθμού των μαστεκτομών. Ο έλεγχος των γονιδίων BRCA I / BRCA II γίνεται πιο συχνά και φυσικά αυξάνεται ο αριθμός των προφυλακτικών μαστεκτομών που αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει το 5% στις Η.Π.Α.. Και φυσικά δεν νοείται προφυλακτική μαστεκτομή χωρίς αποκατάσταση. Τέλος, η βελτίωση της επιβίωσης από τη νόσο οδηγεί αρκετές γυναίκες στην αναζήτηση αποκαταστάσεως και χρόνια αργότερα.

Ας ταξιδέψουμε λίγο στο χρόνο τώρα να δούμε την ιστορία της αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή. Αν η Κλεοπάτρα είχε όγκο στο στήθος της, σύμφωνα με ευρήματα των πυραμίδων, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι θα καυτηρίαζαν το στήθος με κάποιο ειδικό οξύ. Ηταν η πρώτη μαστεκτομή. Βέβαια, η Κλεοπάτρα η ίδια δεν θα δεχόταν κάτι τέτοιο, γιατί δεν υπήρχε πλαστικός για αποκατάσταση!

Πέρασαν πολλά χρόνια, μέχρι που το 1895 στην Χαϊδελβέργη γίνεται η πρώτη προσπάθεια ανάπλασης μετά από μαστεκτομή, μεταφέροντας ένα λίπωμα από κάποια άλλη περιοχή του σώματος. Κι αυτό γιατί ήταν μόλις το 1889 που ο William Halsted πρότεινε την ριζική μαστεκτομή.

Στην Ιταλία το 1906 ο Tansini είναι ο πρώτος που σκέφτεται να χρησιμοποιήσει τον μυ της πλάτης. Ενας μεγάλος χειρουργός, ο Sir Harold Gillies, μεταφέρει το 1942 στην Αγγλία τον κοιλιακό μυ στην περιοχή της μαστεκτομής. Το 1962 ήταν μια χρονιά που άνοιξε ένα μεγάλο κεφάλαιο στην αποκατάσταση του μαστού.

Ο Cronin προτείνει το πρώτο πρόθεμα σιλικόνης στις Η.Π.Α. και η εταιρία που δημιούργησε αρχίζει να κατασκευάζει πια μαζικά τα ενθέματα σιλικόνης. Πάλι στις Η.Π.Α., ο Becker και ο Radovan το 1984 σκέφτονται για πρώτη φορά να χρησιμοποιήσουν το διατατήρα. Το 1982 στην Ατλάντα οι Hartrampf, Bostwick και Elliot, που είχα την τιμή να τους έχω και δασκάλους μου, μετέφεραν το πρώτο TRAM στον μαστό, τον κοιλιακό μυ δηλαδή, αλλά με χαμηλή οριζόντια τομή στην κοιλιά, με πολύ καλό αισθητικό αποτέλεσμα. Τέλος, στη δεκαετία του ʼ90 αρχίζει η ελεύθερη μεταφορά ιστών στον μαστό με την βοήθεια της μικροχειρουργικής και δοκιμάζεται με επιτυχία το τατουάζ της θηλής.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που εφαρμόζονται για την αποκατάσταση του μαστού. Η επιλογή εξαρτάται από τα είδη της μαστεκτομής, αν θα υπάρξει ακτινοθεραπεία, από τις επιθυμίες της γυναίκας, την εμπειρία του γιατρού. Τρεις είναι οι μεγάλες κατηγορίες:

  • Αποκατάσταση με ενθέματα σιλικόνης
  • Αποκατάσταση με αυτόλογο ιστό (από το ίδιο μας το σώμα)
  • Αποκατάσταση με συνδυασμό των δύο


Η αποκατάσταση με ενθέματα σιλικόνης είναι η πιο συνηθισμένη. Σχεδόν πάντα γίνεται σε δύο στάδια, χρησιμοποιώντας τους διαστολείς δέρματος ή διατατήρες ή κοινώς μπαλονάκια.

Η μέθοδος αυτή αξιοποιεί την ικανότητα του δέρματος να αυξάνεται προοδευτικά όπως το δέρμα της κοιλιάς στην εγκυμοσύνη. Ο διαστολέας τοποθετείται κάτω από τον μείζονα θωρακικό μυ από τη τομή της μαστεκτομής και μετά από 2-3 βδομάδες, μέσω μιας ενσωματωμένης βαλβίδας, ανώδυνα στο ιατρείο, γίνονται περιοδικά οι διατάσεις με φυσιολογικό ορό. Οταν το δέρμα έχει διαταθεί αρκετά, συνήθως μετά από 2-3 μήνες, από την ίδια τομή ο διαστολέας αφαιρείται και τοποθετείται το μόνιμο πρόθεμα σιλικόνης. Σʼ αυτόν το χρόνο γίνονται και οι επεμβάσεις συμμετρίας στον άλλο μαστό: αυξητική, ανόρθωση, σμίκρυνση ή ό,τι άλλο χρειάζεται.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις -προσωπικά χρησιμοποιώ τη μέθοδο αυτή μόνο σε γυναίκες με προφυλακτική μαστεκτομή -μπορεί να μην τοποθετηθεί διατατήρας και να μπει το πρόθεμα σιλικόνης από την αρχή. Γίνεται σε συνδυασμό με χρήση κάποιων ειδικών μοσχευμάτων (Veritas / Allgoderm) που είναι ακυτταρικές μάζες κολλαγόνου. Αυτό γίνεται γιατί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία μιας αποκατάστασης με σιλικόνη είναι η πλήρης κάλυψη του ενθέματος, όχι μόνο με δέρμα, αλλά και με ιστούς κάτω από αυτό.

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣΤΟΥ ΜΕ ΠΛΑΤΥ ΡΑΧΙΑΙΟ ΜΥ
Σε περιπτώσεις που ο μαστός έχει ακτινοβοληθεί και το δέρμα έχει υποστεί αλλοιώσεις, χρησιμοποιείται η μεταφορά του μυός από την πλάτη με νησίδα δέρματος και πάλι φυσικά διατατήρας, με την διαδικασία που περιγράψαμε πριν. Το μειονέκτημα είναι ότι υπάρχει μια ουλή στην πλάτη που όμως επουλώνεται καλά και συχνά κρύβεται στη γραμμή του σουτιέν.

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΟΡΘΟ ΚΟΙΛΙΑΚΟ ΜΥ (TRAM)
Η πρώτη και πιο συνηθισμένη μέθοδος αυτόλογης ανάπλασης. Δεν χρειάζεται ένθεμα και χρησιμοποιείται σε γυναίκες που έχουν κάποια περίσσεια δέρματος και λίπους στο κατώτερο τμήμα της κοιλιάς. Μέσα από ένα τούνελ μεταφέρεται το δέρμα, λίπος και ένα κομμάτι του μυ στο στήθος. Η οριζόντια τομή είναι περίπου σαν την τομή της κοιλιοπλαστικής. Τα μειονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι ότι το χειρουργείο είναι πιο χρονοβόρο και βαρύ και αφήνει μια αδυναμία στο κοιλιακό τοίχωμα με πιθανή δημιουργία κάποιας κήλης. Επίσης, υπάρχει και μια πρόσθετη ουλή στο μαστό.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΡΗΜΝΟΙ FREE-FLAPS
Με την εξέλιξη της μικροχειρουργικής, έγινε δυνατή η αποκοπή κάποιου τμήματος της κοιλιακής χώρας ή των γλουτών που μεταφέρονται με τα αγγεία τους και ενώνονται -«αναστομώνονται» όπως λέμε -στα αγγεία ή της μασχάλης ή του στέρνου. Η μέθοδος αυτή και γενικά αυτές οι μικροχειρουργικές επεμβάσεις λύνουν πολλά προβλήματα, όπως της αδυναμίας του κοιλιακού τοιχώματος κ.λπ., αλλά απαιτούν και ιδιαίτερα προσόντα από τον χειρουργό, καθώς και εξειδικευμένο προσωπικό και κλινική.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΘΗΛΗΣ ΚΑΙ ΘΗΛΑΙΑΣ ΑΛΩ
Λίγους μήνες μετά γίνεται η δημιουργία θηλής με τοπική αναισθησία, σαν εξωτερικό περιστατικό και λίγες βδομάδες αργότερα το τατουάζ το οποίο δεν απαιτεί παρά τη χρήση μιας αναισθητικής κρέμας.

ΑΜΕΣΗ Η ΑΠΩΤΕΡΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Παρʼ όλο που η άμεση αποκατάσταση -δηλαδή στον ίδιο χρόνο με τη μαστεκτομή -είναι πολύ δελεαστική, μερικές φορές πρέπει να αποφεύγεται. Ο βασικός λόγος είναι το αν θα ακολουθήσει ή όχι ακτινοθεραπεία. Επειδή όμως η απόφαση αυτή παίρνεται μερικές φορές μετά την ολοκλήρωση της ιστολογικής εξέτασης, υπάρχουν περιπτώσεις που οι ογκολόγοι δεν το γνωρίζουν εξ αρχής. Αν είμαστε σίγουροι ότι θα ακτινοβοληθεί η περιοχή μετεγχειρητικά, καλό θα είναι να γίνεται η αποκατάσταση σε δεύτερο χρόνο. Αν αποφασιστεί ακτινοβολία αφού έγινε η αποκατάσταση, τότε χρειάζεται συνεργασία χειρουργού και ακτινοθεραπευτή για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΟΓΚΟΛΟΓΟΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΙ -ΟΓΚΟΛΟΓΟΙ ΠΑΘΟΛΟΓΟΙ

Η αντίληψη ότι η αποκατάσταση πρέπει να γίνεται στο μέλλον, αφού βεβαιωθούμε ότι όλα πάνε καλά, δεν έχει υποτροπή κ.λπ., όχι μόνο είναι ξεπερασμένη, αλλά και αποδεδειγμένα από πολλές μελέτες αβάσιμη. Η ανάπλαση μαστού δεν επηρεάζει την παράλληλη θεραπευτική αγωγή της γυναίκας, δεν υποκρύπτει την τοπική υποτροπή, όχι μόνο δεν αλλάζει τα δεδομένα επιβίωσης, αλλά επειδή βελτιώνει την ψυχολογία και την επανένταξη της γυναίκας, έχει θετική επίδραση στην πρόγνωσή της. Είναι χρέος όλων των ειδικών γιατρών, λοιπόν, να ενημερώνονται για τα δεδομένα και -γιατί όχι; -να αλλάζουν κάποιες πεποιθήσεις τους.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ
Τον Οκτώβριο του 1998, νομοθετήθηκε στις Η.Π.Α. η υποχρεωτική κάλυψη της αποκατάστασης μαστεκτομής από όλους τους δημόσιους και ιδιωτικούς ασφαλιστικούς φορείς, καθώς και η επέμβαση συμμετρίας στον άλλο μαστό για κάθε γυναίκα. Ηταν ένας σταθμός στην κοινωνική πολιτική υγείας των Η.Π.Α. (Hillary Clinton). Στην Ελλάδα, όπως όλοι γνωρίζετε, τα πράγματα όχι μόνο δε γίνονται έτσι, αλλά με την οικονομική κρίση είναι ακόμη χειρότερα.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ
Οταν η γυναίκα γνωρίζει τις επιλογές της, τότε έχει και επιλογές. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ. Πρέπει να ρωτάμε για τις δυνατότητες αποκατάστασης και να ζητάμε να μιλήσουμε με τον επανορθωτικό πλαστικό χειρουργό. Χρόνος υπάρχει πάντα για μια επίσκεψη.

ΟΜΑΔΕΣ ΜΑΣΤΟΥ (BREAST TEAMS)
Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού αφορά εξίσου πολλές ειδικότητες. Οι ομάδες αυτές πρέπει να υπάρχουν και στον ιδιωτικό τομέα. Είναι ίσως ευκολότερο στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά αν μάθουμε να συνεργαζόμαστε μπορεί να γίνει ακόμα και στην πιο μικρή ιδιωτική κλινική.

Η ιδέα ότι μια γυναίκα θα ζήσει χωρίς το στήθος της ανήκει πια στο παρελθόν. Η αποκατάσταση του μαστού είναι εφικτή, είναι ασφαλής. Είναι δικαίωμα της κάθε γυναίκας και υποχρέωση της πολιτείας γιατί υπάρχει ζωή μετά…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ