ΠΙΣΩ
Η στήλη του εκδότη
Τεύχος 28
Η στήλη του εκδότη

Κοιτάζοντας προς τα πίσω, όλοι μας συμφωνούμε ότι το 2011 ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά για όλους μας. Στη διάρκεια αυτού του χρόνου άλλαξαν πάρα πολλά πράγματα στη ζωή και την καθημερινότητα του κάθε Έλληνα πολίτη. Και όπως ήταν επόμενο, ο τομέας της υγείας ήταν φυσικό σʼ αυτές τις αλλαγές να έχει μια απʼ τις πρώτες θέσεις. Ακούστηκαν πολλά για θολές και αμφίβολες καταστάσεις, για εκτεταμένη διαφθορά στην περίθαλψη, για συναλλαγές αθέμιτες ανάμεσα σε εμπλεκομένους παράγοντες στον τομέα της υγείας και άλλα πολλά. Είναι σίγουρο ότι, αν και όλα αυτά δεν ήταν απόλυτα αληθινά, πάντως ένα μέρος τους, όχι και τόσο ευκαταφρόνητο, ασφαλώς ανταποκρίνεται στην αλήθεια.

Υποτίθεται ότι πρόσφατα γίνονται σοβαρές προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση και του συστήματος, αλλά και των αντιλήψεων των νεοελλήνων. Το πρώτο αρκετά δύσκολο, το δεύτερο ακόμη δυσκολότερο. Όλοι μας θα συμφωνήσουμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι ασφαλώς θεσμοί, κανόνες, νόμοι και διατάξεις, αλλά το κυριότερο στοιχείο είναι η αλλαγή της νοοτροπίας μας. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο απʼ όλα. Αν δεν πάψουμε να σκεφτόμαστε στραβά, αν δεν σταματήσει η σκέψη μας να προσπαθεί να ανακαλύψει την πλάγια οδό, αν δεν αποβάλουμε την ιδέα της συναλλαγής και του μισοσκόταδου, οι οποιοιδήποτε κανόνες δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα ανατραπούν. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα της σύγχρονης Ελλάδας.

Ρωτούν πολλοί, και βέβαια δεν έχουν καθόλου άδικο, τι θα γίνει στο θέμα της υγείας από δω κι εμπρός. Ακόμη ειδικότερα, μας ρωτούν τι προτείνουμε εμείς. Η απάντηση, απʼ τη δική μας πλευρά, είναι πάρα πολύ εύκολη. Την έχουμε επανειλημμένα διατυπώσει, αλλά πάντα – τουλάχιστον μέχρι σήμερα – σε «ώτα μη ακουόντων». Εμείς προτείνουμε λοιπόν ένα και μόνο πράγμα: κανόνες καθαρούς και λογικούς. Τίποτε άλλο.

Μας ρωτούν συχνά τι ακριβώς εννοούμε με τη φράση αυτή. Απλούστατα, εννοούμε ότι οι κανόνες, αν προτιμάτε οι διατάξεις, που θα ρυθμίζουν τα θέματα της υγείας πρέπει να είναι ξεκάθαρες, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς υποσημειώσεις. Το μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι, κάθε φορά που διατυπώνεται ένας κανόνας ή ένας νόμος ή μια διάταξη, πάντοτε ακολουθούν τα «εκτός εάν…», ή «με την προϋπόθεση ότι…» και άλλες παρόμοιες εκφράσεις, που σε τίποτε άλλο δεν αποβλέπουν, παρά να ανοίξουν ένα «παραθυράκι» που θα χρησιμοποιείται για κάποιους «δικούς μας». Εδώ ακριβώς είναι το μεγάλο πρόβλημα. Μπορούμε να κλείσουμε αυτό το παραθυράκι; Συμφωνούμε να μην υπάρχουν εξαιρέσεις; Είμαστε διατεθειμένοι να διατυπώσουμε κανόνες, χωρίς να επακολουθούν δευτερεύουσες προτάσεις που θα ανατρέπουν αυτό που λέει η κύρια πρόταση; Αν αυτό γίνει κοινή αντίληψη και επιδίωξη όλων μας, το πρόβλημα της υγείας λύθηκε κατά μεγάλο ποσοστό.

Για να γίνει πιο αντιληπτό το παραπάνω, αναφέρουμε ένα παράδειγμα. Πώς είναι δυνατόν να υποχρεώνεται μια ιδιωτική Κλινική να εισπράξει ένα άλφα μόνο ποσό για συγκεκριμένη ιατρική πράξη, όταν μόνο τα υλικά μιας χρήσεως που θα χρησιμοποιηθούν είναι ακριβότερα από το ποσό που έχει καθορίσει η πολιτεία; Αυτό σημαίνει δυο ενδεχόμενα. Ή θα πρέπει η Κλινική να χρηματοδοτεί τις σχετικές ιατρικές πράξεις ή θα πρέπει να προσφύγει σε ημιπαράνομες ενέργειες (είσπραξη από τον άρρωστο κλπ.). Και διερωτάται κανείς: γιατί δεν καθορίζεται μια τιμή λογική που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ώστε κανένας να μην έχει τον πειρασμό να παρανομήσει, αλλά και κανένας να μη διατρέχει τον κίνδυνο να χρεοκοπήσει. Τι λογικότερο από το να συμφωνηθεί ένα ποσό που θα καλύπτει τη δαπάνη και θα αφήνει και ένα λογικό κέρδος σʼ αυτούς που αναλαμβάνουν να διενεργήσουν τη σχετική ιατρική πράξη. Ε, λοιπόν, αυτό που μοιάζει τόσο λογικό, για την ελληνική πολιτεία είναι αδιανόητο. Αυτός είναι ένας απʼ τους κύριους λόγους που έχει ωθήσει τους νεοέλληνες στη συνεχή παρανομία ή ίσως είναι και η αιτία που πολλοί επικαλούνται για να παρανομούν, ακόμη κι εκεί που τα πράγματα, έστω κατʼ εξαίρεση, είναι ρυθμισμένα σε λογικά πλαίσια.

Τι πρέπει λοιπόν να γίνει στο μέλλον; Απλούστατα, αυτό που είπαμε πιο πριν: κανόνες καθαροί και λογικοί. Υπάρχουν «αρμόδιοι» πρόθυμοι να εφαρμόσουν αυτή την τακτική; Ας μη φανεί ότι είναι πάρα πολύ απλό, διότι στην πραγματικότητα αν συμβεί αυτό, τότε κλείνεται η πόρτα στους οποιουσδήποτε συμβιβασμούς, στις συναλλαγές και στις ημιπαράνομες ή και τις απολύτως παράνομες ενέργειες. Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι άραγε πόσοι απʼ όλους που εμπλέκονται προτιμούν αυτό το δρόμο.

Στο δύσκολο σημείο που βρίσκεται η χώρα μας, είναι ξεκάθαρο ότι ή θα διαλέξουμε κανόνες καθαρούς και λογικούς ή θα βουλιάξουμε χειρότερα πολύ σύντομα. Η λογική λέει ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το πρώτο, όπως γίνεται στα πιο πολλά κράτη του κόσμου. Η αντίληψη ότι οι άνθρωποι σε άλλες χώρες είναι πιο ηθικοί είναι λάθος. Δεν είναι οι άνθρωποι πιο ηθικοί, αλλά το κράτος εκεί έχει θεσμούς που τους σέβονται όλοι και τους τηρούν οι πάντες, αν όχι για άλλο λόγο, τουλάχιστον γιατί αν δεν τους τηρήσουν θα βρεθούν αυτόματα στο περιθώριο της κοινωνίας. Γιατί να μην κάνουμε το ίδιο κι εμείς; Γιατί να μην θέσουμε κανόνες καθαρούς και λογικούς και να τους εφαρμόσουμε όλοι μας; Χωρίς διάθεση να εξαπατήσουμε ο ένας τον άλλον, χωρίς προσδοκία άνομων κερδών, χωρίς συναλλαγή, χωρίς ηθική και προσωπική εξαθλίωση.

Δεν αποκλείεται καθόλου η μεγάλη οικονομική κρίση που έχει χτυπήσει τη χώρα μας να αποδειχθεί τελικά ότι ήταν ευκαιρία για ανέβασμα, για μεταρρύθμιση πραγματική και για πορεία προς εκείνη την κατεύθυνση που ακολουθούν όλες οι πολιτισμένες χώρες. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται η συμμετοχή καθενός μας. Αν φτάσει κάποια ώρα που οι νεοέλληνες θα έχουν μάθει πού μπορούν και πού δεν μπορούν να σταθμεύουν τα αυτοκίνητά τους ή πού μπορούν και πού δεν μπορούν να καπνίζουν (και βέβαια να τα εφαρμόζουν όλα αυτά), τότε είναι βέβαιο ότι θα έχει αρχίσει η διαδικασία εξόδου από την κρίση. Όχι τόσο την οικονομική, που αυτή μπορεί με κάποιο τρόπο να αντιμετωπιστεί, όσο κυριότατα απʼ την κρίση την ηθική, που αποτελεί το υπόβαθρο κάθε ανωμαλίας και κάθε εκτροπής στον τόπο μας. Και η έξοδος απʼ αυτή, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι είναι μια δύσκολη και επίπονη διαδρομή. Που όμως πρέπει κάποτε να αποφασίσουμε να την διανύσουμε. Το τελικό αποτέλεσμα θα βάλει τελεία και παύλα στην περίοδο που διανύουμε σήμερα.
 

Ο Διευθυντής της Κλινικής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ