ΠΙΣΩ
Αρθροσκοπική χειρουργική του ισχίου: η τεχνική επιδιόρθωσης της άρθρωσης πριν την αντικατάστασή της
Τεύχος 47
Αρθροσκοπική χειρουργική του ισχίου: η τεχνική επιδιόρθωσης της άρθρωσης πριν την αντικατάστασή της

Για πολλές δεκαετίες έχει εφαρμοστεί η αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου, δηλαδή η ολική αρθροπλαστική, σε ασθενείς που πάσχουν από βαριά οστεοαρθρίτιδα και τελικού σταδίου καταστροφή της άρθρωσης. Η χειρουργική αυτή επέμβαση προσφέρει άριστα αποτελέσματα στην καταπολέμηση του πόνου και της δυσκαμψίας. Ωστόσο, με αυτή την τεχνική αντικαθίσταται η άρθρωση με τεχνητά υλικά που έχουν μία πεπερασμένη διάρκεια ζωής, ενώ αποτελεί και μία μη αναστρέψιμη ενέργεια στο σώμα του ασθενή. Επίσης, πολλοί ασθενείς βρίσκονται σε σχετικά νεαρή ηλικία και παρουσιάζουν μικρές μόνο βλάβες στην ακτινογραφία. Έτσι, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρχε μεγάλος προβληματισμός για τη διαχείριση των ασθενών αυτών, που ούτε ήταν υποψήφιοι για αντικατάσταση της άρθρωσης, αλλά ούτε και μπορούσαν να ζήσουν με χρόνιο πόνο στο ισχίο.

 

Εικόνα 1:
Η επέμβαση γίνεται μέσω τριών μικρών οπών.
Λίγες ώρες μετά, ο ασθενής παρουσιάζει μεγάλη
άνεση στις καθημερινές δραστηριότητές του.
Εικόνα 2:
Κατασκευαστικά προβλήματα στα οστά
της άρθρωσης μπορούν να διορθωθούν
με την αρθροσκοπική τεχνική.

 

Αυτό το κενό έχει πλέον καλυφθεί με την τεχνική της αρθροσκόπησης, η οποία μόλις τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται και στην άρθρωση του ισχίου. Με την αρθροσκόπηση μπορεί να γίνει μία μερική ή και πλήρης επιδιόρθωση βλαβών με μία αρκετά μινιμαλιστική παρέμβαση, η οποία σε πολλές περιπτώσεις γίνεται και με ημερήσια νοσηλεία του ασθενή στην Κλινική. Είναι μία ενδοσκοπική τεχνική και, ως τέτοια, επιτρέπει την άμεση κινητοποίηση του ασθενή και την άμεση επάνοδο στις καθημερινές δραστηριότητες.

 

Εικόνα 3:
Μεγάλο ποσοστό αθλητών μπορεί να εμφανίσει συμπτωματολογία από το ισχίο– σε μεγάλο ποσοστό αυτοί επιστρέφουν στην προηγούμενη αθλητική δραστηριότητα μετά από αρθροσκοπική θεραπεία.

 

Οι καλύτεροι υποψήφιοι για αυτή την επέμβαση είναι οι σχετικά νεότεροι ασθενείς που δεν εμφανίζουν τελικού σταδίου οστεοαρθρίτιδα του ισχίου. Συνήθως, πρόκειται για άτομα με αυξημένη σωματική δραστηριότητα και σε μεγάλο ποσοστό αθλητές μετρίου ή και υψηλού επιπέδου. Παθήσεις που εμφανίζονται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η μηροκοτυλιαία πρόσκρουση cam και pincer (μία ανατομική παραλλαγή στο σχήμα των οστών της άρθρωσης), η ρήξη του επιχειλίου χόνδρου της κοτύλης (μία δομή παραπλήσια με τον μηνίσκο στο γόνατο), η υμενική οστεοχονδρομάτωση και άλλες, οι οποίες προκαλούν χρόνιο πόνο και ανικανότητα στον ασθενή, και φυσικά δεν υποχωρούν με άλλη συντηρητική θεραπεία.

 

Εικόνα 4:
Η αρθροσκόπηση ισχίου «σέβεται» 
και επιδιορθώνει τα ευγενή στοιχεία της άρθρωσης
(αρθρικός χόνδρος, επιχείλιος χόνδρος, αρθρικός θύλακος).
Εικόνα 5:
Ρήξη επιχειλίου χόνδρου της κοτύλης. 
Η αρθροσκοπική συρραφή επιδιορθώνει
τη βλάβη και προστατεύει την άρθρωση από την περαιτέρω φθορά.

 

Όλη η τεχνική γίνεται μέσω μικρών οπών στο δέρμα, μέσω των οποίων εισάγεται μία υψηλής ανάλυσης κάμερα και τα εργαλεία. Παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία μέσα από μία μεγάλη οθόνη, ο χειρουργός μπορεί να διακρίνει σε μεγάλη μεγέθυνση μικρότερες ή μεγαλύτερες βλάβες της άρθρωσης, και με τη χρήση κατάλληλων εργαλείων μπορεί να προβεί στην επιδιόρθωσή τους. Αποτελεί μία πολύ λεπτή τεχνική που σέβεται τα γύρω ευγενή στοιχεία του ισχίου, επηρεάζοντας ελάχιστα τη φυσιολογική ανατομική. Επακόλουθο είναι ο ασθενής να έχει ελάχιστα ή καθόλου ενοχλήματα μετεγχειρητικά και πολύ γρήγορα να βαδίζει και να εξέρχεται της Κλινικής. Διεθνείς μελέτες έχουν δείξει πολύ καλά έως άριστα αποτελέσματα μετά από αρθροσκόπηση ισχίου, με βελτίωση των συμπτωμάτων, αλλά και επιστροφή στην έντονη σωματική δραστηριότητα σε αθλητές σε ποσοστά άνω του 90%. 

Εικόνα 6:
Αρθροσκοπικές εικόνες από το ισχίο: 
ο χειρουργός μπορεί να παρατηρήσει με μεγάλη ακρίβεια και να επιδιορθώσει πολλαπλές βλάβες.

 

Η αρθροσκόπηση ισχίου αποτελεί διεθνώς μία τεχνική αιχμής στη χειρουργική του ισχίου που είναι συνεχώς εξελισσόμενη και πολλά υποσχόμενη, ενώ δημιουργούνται και προσδοκίες για τη χρήση της ακόμα και σε περιπτώσεις σοβαρών χόνδρινων βλαβών (το ξεκίνημα της φθοράς της άρθρωσης), την ταυτόχρονη χρήση βλαστοκυττάρων, αλλά και την επιδιόρθωση μυϊκών και τενόντιων βλαβών γύρω από την άρθρωση του ισχίου.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ