ΠΙΣΩ
Χειρουργική αντιμετώπιση εξαρθρημάτων στερνοκλειδικής άρθρωσης  
Τεύχος 46
Χειρουργική αντιμετώπιση εξαρθρημάτων στερνοκλειδικής άρθρωσης  

Τα εξαρθρήματα της στερνοκλειδικής άρθρωσης είναι σπάνια, καθώς αντιπροσωπεύουν το 2-3% των εξαρθρημάτων της ωμικής ζώνης.

Εκδηλώνονται κυρίως σε τραυματισμούς έμμεσης υψηλής ενέργειας (τροχαία ατυχήματα και αθλητικές δραστηριότητες).

Τα πρόσθια εξαρθρήματα είναι πιο συχνά, ενώ τα οπίσθια εξαρθρήματα είναι άκρως επικίνδυνα για τη ζωή του τραυματία, καθώς μπορούν να προκαλέσουν άμεσα σοβαρές επιπλοκές, όπως πνευμοθώρακα και αναπνευστικά προβλήματα, βλάβες του οισοφάγου και της τραχείας, αγγειακά και νευρολογικά προβλήματα.

Η απλή ακτινογραφία δεν είναι αξιόπιστη, καθώς είναι δύσκολο να ερμηνευτεί, γι’ αυτό και η διάγνωση στηρίζεται περισσότερο στην κλινική εξέταση.
Η αξονική τομογραφία είναι η καλύτερη εξέταση για μελέτη των οξέων και των χρονίων εξαρθρημάτων. 

Μεγάλης διαγνωστικής σημασίας για τη διαφορική διάγνωση μεταξύ εξαρθρήματος στερνοκλειδικής και επιφυσιακού κατάγματος του στερνικού άκρου της κλείδας είναι η λεπτομέρεια ότι η επίφυσις του στερνικού άκρου της κλείδας είναι η τελευταία που εξαφανίζεται στο ανθρώπινο σώμα γύρω στην ηλικία των 25 χρόνων.

Στα οπίσθια εξαρθρήματα, η αντιμετώπιση είναι άμεσα χειρουργική, ενώ στα πρόσθια εξαρθρήματα, αρχικά είναι συνήθως συντηρητική, εκτός αν πρόκειται για νέα δραστήρια άτομα.

Σε χρόνια συμπτωματικά εξαρθρήματα, οι ενδείξεις για χειρουργική αντιμετώπιση είναι: 

• Αποτυχία συντηρητικής θεραπείας
• Αστάθεια με επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα
• Περιορισμός κινήσεων 
• Πόνος και περιορισμός δραστηριοτήτων

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, η χειρουργική αντιμετώπιση με έναν από τους κλασικούς τρόπους αντιμετώπισης (αφαίρεση του στερνικού άκρου της κλείδας, ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση, συρραφή όλων των συνδεσμικών στοιχείων) δεν είχε καλά αποτελέσματα, γι’ αυτό και στη βιβλιογραφία διαπιστώνεται τα τελευταία χρόνια μια τάση χρήσης τενόντιου αυτομοσχεύματος με καλύτερα βιομηχανικά αποτελέσματα. 

 


Το περιστατικό μας:

50χρονος άνδρας, βαριά εργαζόμενος χειρονακτικά, με πρόσθιο εξάρθρημα στερνοκλειδικής άρθρωσης, το οποίο αντιμετωπίσθηκε αρχικά συντηρητικά. Στην πορεία εκδηλώθηκε πόνος που επηρέαζε όχι μόνο την απόδοση στην εργασία του, αλλά και τον νυκτερινό ύπνο, δημιουργώντας την απόλυτη ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση με τενόντιο αυτομόσχευμα από τον ημιτενοντώδη μυ του γόνατος και τη σταθεροποίηση της άρθρωσης με την τεχνική “figure of 8”, αφού πρώτα αφαιρέσαμε 1 cm από το στερνικό άκρο της κλείδας, στο οποίο είχαν ήδη εκδηλωθεί οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ