ΠΙΣΩ
«ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ» Μια ματιά πίσω …στο Μέλλον
Τεύχος 46
«ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ» Μια ματιά πίσω …στο Μέλλον

Είναι σχεδόν σαράντα χρόνια από τότε που για πρώτη φορά «μπήκα» στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ», στην καινούρια τότε κλινική, στο Πανόραμα, φιλόδοξος «νεαρός» Πανεπιστημιακός γιατρός, ως εξωτερικός συνεργάτης, εμπιστευόμενος σ’ αυτήν την κλινική τους ιδιωτικούς μου ασθενείς. Από τότε, ο χρόνος, τα χρόνια, όπως πάντα άλλωστε, γλίστρησαν ανάμεσα από τα δάκτυλά μας απίστευτα γρήγορα, αφήνοντας στην παλάμη μας εμπειρίες, βιώματα, χαρές και λύπες, την ομορφιά της ζωής.

Τώρα, που προοδευτικά προσεγγίζω «το κάλλος του γήρατος» - και είναι σπουδαία ευλογία αυτό - και που προσπαθώ σιγά-σιγά να «απογαλακτισθώ» απ’ την Ιατρική - εξαιρετικά δύσκολο αυτό - προσπαθώ να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου, μετρώ τα λάθη μου, τα καλά, τα κακά, τις εκκρεμότητές μου.

Όλα αυτά τα χρόνια παρέμεινα «πιστός» στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» παρ’ όλες τις σειρήνες ογκοδέστερων, πλέον καλλιμάρμαρων, πλέον βολικών κλπ. Ιατρικών κέντρων. Μερικές φορές διερωτήθηκα αν κάνω σωστά, όταν μάλιστα πολλοί αγαπημένοι φίλοι, δάσκαλοι, συνεργάτες άνοιξαν γρήγορα για αλλού πανιά.

Τώρα, λοιπόν, κοιτάζοντας πίσω με πιο καθαρό μάτι, με μεγαλύτερη ωριμότητα και εμπειρία, προσμετρώ τα συν και τα μείον και αναμφίβολα καταλήγω ότι έκανα πολύ καλά για την προτίμησή μου και την παραμονή μου στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» όλα αυτά τα χρόνια και είμαι ευτυχής και ήσυχος γι’ αυτό.

Ξεκλειδώνω το ντουλάπι της μνήμης μου και αναζητώ τους λόγους αυτής μου της επιλογής.
Δεν θα σταθώ σε «τεχνικούς» ή άλλους «ιδιοτελείς» λόγους, όπως το ότι κατοικώ στο Πανόραμα ή το πόσο πολύ μου αρέσει το όνομα της κλινικής. Δεν θα σταθώ, επίσης, σε εύκολες κριτικές και τυχόν κατακρίσεις. Πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης για όλους μας. Θα σταθώ σε ό,τι με τράβηξε στην κλινική την πρώτη φορά και ό,τι διατηρήθηκε ανέπαφο σ’ αυτές τις τέσσερεις δεκαετίες:

1. Το κέντρο της κλινικής είναι ο άνθρωπος, ο άνω θρώσκων και η αύρα του Θεού διάχυτη παντού.

2. Οι βασικοί στόχοι ήταν και είναι η αγάπη και η προσφορά. Τα μόνα που αυγατίζουν όσο τα δίνεις και επιστρέφουν πολλαπλάσια στον προσφέροντα. Ενδεικτικά αυτών των στόχων είναι το χαμόγελο, η προθυμία, το ήθος του νοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού.

3. Η Διεύθυνση της κλινικής. Παρόλο που δυστυχώς δεν είχα ιδιαίτερα στενή σχέση με τη Διεύθυνση και σπανιότατα περνούσα από το γραφείο του Διευθυντού, είχα και εγώ και όλοι οι εργαζόμενοι στην κλινική την αίσθηση της συνεχούς παρουσίας του πολλαπλώς έμπειρου κ. Κατσάρκα, της πλήρους ενημέρωσής του για τα πάντα και της διακριτικής και στιβαρής παρέμβασής του στις κρίσιμες αποφάσεις.

4. Την ολοκληρωμένη και υψηλού επιπέδου επιστημονική συνδρομή όλων των ειδικοτήτων και υποειδικοτήτων με παλιούς και έμπειρους, καθώς και νεότερους, ενημερωμένους και πρόθυμους συναδέλφους. Υψηλού επιπέδου Εντατικές μονάδες, καρδιοχειρουργικό κέντρο και εργαστήρια που προσφέρουν ασφάλεια και σιγουριά στον ιδιώτη γιατρό.

5. Συνεχής, εμφανής ανανέωση υποδομών. Πολλές μοντέρνες χειρουργικές αίθουσες. Δημιουργία, επέκταση μονάδων. Συμμετοχή σε επιστημονικές εκδηλώσεις. Παρεμβάσεις στα κοινά. Και η συνεχιζόμενη αυτή ανανέωση είναι εμφανής κάθε μέρα.

Στις παραπάνω δικές μου παρατηρήσεις θα μπορούσαν, ασφαλώς, να προστεθούν και άλλες πολλές. Και εξίσου βέβαιο είναι ότι θα μπορούσαν να παρατεθούν και κάποια αρνητικά σχόλια και κριτικές. Πάντα υπάρχουν και έχουν τη χρησιμότητά τους. Ελάχιστοι ασθενείς μπορεί να «γκρινιάζουν» πως είναι «ιδιωτική επιχείρηση» ή «είναι πολλά τα λεφτά, στους δύσκολους καιρούς που περνάει ο κόσμος» κλπ. Υπάρχουν αλήθειες στα παραπάνω και είναι γνωστές. Υπάρχει όμως και σοβαρός αντίλογος για κάθε τυχόν παράπονο. Δεν είναι του παρόντος να συζητηθεί. Είναι λεπτό, δύσκολο θέμα και εγώ ασφαλώς δεν είμαι ο κατάλληλος γι’ αυτό.

Οι λόγοι που με οδήγησαν στο παραπάνω σημείωμα και σκέψεις είναι δύο και αφορούν γεγονότα των τελευταίων ημερών.

α) Μια ομιλία του Διευθυντού κ. Κατσάρκα στο ΑΠΘ με την ευκαιρία μιας σπουδαίας εκδήλωσης της Ιατρικής Σχολής για την «ηγεσία». Ανάμεσα στα πολλά σημαντικά που ανέφερε ο ομιλητής, κρατώ δύο σημεία. Πρώτον ότι «υπάρχουν Ιδιωτικά κέντρα Υγείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Με την έννοια ότι τα κέρδη, συχνά τεράστια, δεν επιστρέφουν στις τσέπες ιδιωτών, αλλά στο Νοσοκομείο και στην έρευνα για τον καρκίνο κλπ. Δεύτερον ότι «Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ στα 44 χρόνια λειτουργίας του στηρίχθηκε στο σύνθημα του Ιπποκρατικού Όρκου "προς όφελος των ασθενών"».

β) Ο δεύτερος λόγος που με ώθησε στο παρόν σημείωμα είναι ότι εντελώς πρόσφατα έζησα, για λίγο ευτυχώς και για όχι ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα, στην κλινική ως «ασθενής» στο πρόσωπο ατόμου της οικογένειάς μου. Η συνολική μου εντύπωση με αυτήν την ιδιότητα ήταν παρόμοια θετική με τη συντριπτική πλειοψηφία των 700.000(!) ασθενών που νοσηλεύτηκαν τα 44 χρόνια λειτουργίας στην κλινική «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ