ΠΙΣΩ
Editorial
Τεύχος 44
Editorial

Ο ρόλος της τεχνολογίας στην ιατρική


Πολύς ο θόρυβος και πολλή η συζήτηση τα τελευταία χρόνια για την εξέλιξη της τεχνολογίας στον τομέα της ιατρικής. Κάθε λίγο καινούριες συσκευές, κάθε τόσο νέες επινοήσεις, που τροποποιούν την κλασική ιατρική και ανοίγουν τάχα «καινούριες λεωφόρους» στη θεραπεία ποικίλων νοσημάτων. 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα μέρος απ’ αυτές τις πληροφορίες είναι σωστό. Η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια βήματα στον τομέα της ιατρικής και σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να παρεμβαίνουμε και να θεραπεύουμε αρρώστιες, που πριν από μερικά χρόνια ήταν ή θανατηφόρες ή πάντως ανίατες. Μέχρις εδώ, δεν υπάρχει καμία αντίρρηση και κανείς αντίλογος. 

Το ζήτημα όμως είναι ότι εμείς οι Έλληνες, όχι μόνο ρέπουμε προς την υπερβολή, αλλά πολύ συχνά και την απολαμβάνουμε. Γι’ αυτό ακριβώς, ένα απ’ τα συχνότερα ερωτήματα που τίθενται στο τηλεφωνικό κέντρο της Κλινικής μας είναι: «Έχετε λέιζερ;» ή «Έχετε ρομπότ;» ή «Έχετε αυτό κι εκείνο;» κοκ. Εννοείται ότι οι περισσότεροι που ρωτούν αν έχουμε λέιζερ, δεν έχουν ιδέα τι ακριβώς είναι αυτό το μαγικό πράγμα που εκφράζεται με τη σύντομη λέξη «λέιζερ». 

Τα πράγματα βέβαια είναι πολύ απλά και πολύ πιο συγκεκριμένα. Οι ακτίνες λέιζερ, όπως και πολλές άλλες επινοήσεις της σύγχρονης τεχνολογίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ευχεραίνουν την ιατρική πρακτική και η σωστή χρήση τους (εκεί βέβαια όπου υπάρχει σχετική ένδειξη) είναι πολλές φορές απολύτως επιτυχημένη. Δεν πρόκειται όμως ούτε για μαγική επινόηση, ούτε για κάτι απίθανο που το παίρνουμε στα χέρια μας και έχουμε τη λύση όλων των δύσκολων ιατρικών προβλημάτων.

Πριν από μερικές δεκαετίες, όταν άρχισε η τεχνολογία να προμηθεύει την ιατρική πρακτική με καινούριες συσκευές, δυνατότητες και συστήματα, είχε κυριαρχήσει η εντύπωση ότι πλέον ο κλινικός γιατρός θα περάσει στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». Θα έχουμε συσκευές που μ’ αυτές θα υποβάλουμε τους αρρώστους μας σε διάφορες εξετάσεις, το σύνολο των αποτελεσμάτων θα το «τροφοδοτούμε» σε κάποιο ηλεκτρονικό υπολογιστή (ορολογία της τότε εποχής) και το αποτέλεσμα θα βγαίνει από το μηχάνημα μόνο του. 

Όταν πέρασε ο πολύ μεγάλος ενθουσιασμός για την ιατρική τεχνολογία, όλοι οι άνθρωποι που διαθέτουν στοιχειώδη έστω εγκεφαλική λειτουργία κατάλαβαν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Ο ρόλος του κλινικού γιατρού θα παραμείνει και στο μέλλον κύριος και βασικός παράγων στη θεραπεία του αρρώστου. Ασφαλώς τα διάφορα «μηχανήματα», οι συσκευές, οι τεχνολογικές εφαρμογές βοηθούν και βοηθούν μάλιστα σημαντικότατα πολύ συχνά. Απ’ την άλλη μεριά όμως, το μυαλό το ανθρώπινο, δηλαδή ο κλινικός γιατρός, που θα πάρει όλα αυτά τα αποτελέσματα, θα τα μελετήσει, θα τα συνδυάσει και θα καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα είναι ένας παράγων που δεν πρόκειται ποτέ να τεθεί στο περιθώριο. Τουλάχιστον απ’ ό,τι μπορεί να προβλέψει κανείς ακόμη και σήμερα, καλή είναι η ιατρική τεχνολογία, πολύ καλύτερα όμως είναι να υπάρχουν γιατροί σωστά εκπαιδευμένοι, μελετημένοι σε βάθος στα θέματά τους, με γνώση και γνώμη έγκυρη, χωρίς υπερβολές και χωρίς εξωπραγματικές πληροφορίες, έτσι ώστε οι άρρωστοι να έχουν την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση για τα προβλήματά τους. 

Όσο τα χρόνια περνούν, τόσο περισσότερο γίνεται φανερό πόσο δίκιο είχε ο Ιπποκράτης, που επικέντρωνε την προσοχή και το ενδιαφέρον, για την τύχη του αρρώστου, στο πρόσωπο του γιατρού. Και ίσως είναι καιρός, να ξαναθυμηθούμε τις ρίζες της ιατρικής μας, να αφήσουμε κατά μέρος τις υπερβολές και τις διαφημίσεις και να αποκτήσουμε γιατρούς εκπαιδευμένους, ισορροπημένους, λογικούς και, κυρίως, προσγειωμένους στην πραγματικότητα. 

Καλά είναι τα λέιζερ, τα ρομπότ, οι ποικίλες συσκευές που όσο πιο σύνθετα είναι τα ονόματά τους τόσο περισσότερο εντυπωσιάζουν τον κόσμο, αλλά πολύ καλύτερα είναι να έχουμε γιατρούς σωστούς. Απλά και ξεκάθαρα. Χωρίς υπερβολές, χωρίς διαφημίσεις που θυμίζουν σούπερ μάρκετ και χωρίς εκτροπή απ’ τους κλασικούς κανόνες που έθεσαν στην ιατρική πρακτική ο Ιπποκράτης και οι διάδοχοί του. Τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα. Αλλά και τόσο πρακτικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ