ΠΙΣΩ
Editorial
Τεύχος 42
Editorial

Ο επισκέπτης στο γραφείο ήταν και έκπληκτος και απορημένος. Είχε μόλις ολοκληρώσει μια ενημερωτική περιήγηση στην Κλινική και ένιωσε την ανάγκη να διατυπώσει ένα ερώτημα: «Διαπιστώνω ότι κάνετε θαυμάσια πράγματα στην Κλινική σας – γιατί όμως δεν τα λέτε να τα μάθει ο κόσμος, ν’ ακουστούν;». 


Να μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ερώτηση. Γιατί δεν τα λέμε; Για ποικίλους λόγους δεν τα λέμε. Ο πρώτος λόγος ότι κάποιοι άλλοι λένε τόσα πολλά, ώστε δεν μένει σειρά και για μας να μιλήσουμε. Ο δεύτερος λόγος ότι η εποχή μας έχει ακούσει τόσα πολλά (τα πιο πολλά ανύπαρκτα ή αυθαίρετα), που κάποιες καινούριες ανακοινώσεις θα πέσουν στο κενό. 


Για να πιάσουμε τα πράγματα απ’ την αρχή, υπάρχει νόμος στην Ελλάδα που απαγορεύει την ιατρική διαφήμιση. Για πολλούς αυτό βέβαια είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια, γιατί ο μέσος Έλληνας έχει μάθει ότι κάθε νόμος υπάρχει όχι για να εφαρμόζεται, αλλά για να παραβαίνεται. Ξέρετε πολλούς νόμους που τηρούνται; Σκεφτείτε μονάχα τι γίνεται με τον νόμο περί καπνίσματος. Είμαστε η μόνη χώρα που δεν μπορεί να ρυθμίσει αυτό το πρόβλημα, που το έχουν ρυθμίσει απολύτως και οι Τούρκοι και οι Βούλγαροι, για να περιοριστούμε μόνο στους γείτονές μας. 


Η ιατρική διαφήμιση όμως είναι ένα θέμα πολύ λεπτό και πολύ ευαίσθητο. Δεν μπορεί η ιατρική να διαφημίζεται, όπως διαφημίζονται τα ρούχα ή τα παπούτσια. Είναι ένας τομέας πολύ ιερός και πολύ κρίσιμος, ώστε να προσπαθήσουμε να τον κρατήσουμε έξω απ’ τον ευτελισμό που έχει κυριολεκτικά πνίξει τη σημερινή κοινωνία μας. Αν κάνετε μια στατιστική, θα μείνετε έκπληκτοι πόσες φορές ανακοινώθηκε για κάποια ιατρική πρακτική ότι έγινε σ’ αυτό ή σε κείνο το νοσηλευτικό ίδρυμα και πάντοτε «για πρώτη φορά». Αυτές οι «πρώτες φορές» κυριολεκτικά παρελαύνουν κάθε τόσο μπρος στα μάτια μας. Πράγματα που αποτελούν κοινή πρακτική αλλού, σε μας (όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται κάποιοι) γίνονται για «πρώτη φορά». Αν λοιπόν κάτι γίνει, κατ’ εξαίρεση βέβαια, πραγματικά «για πρώτη φορά», καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι να το ανακοινώσετε και να βρείτε ανθρώπους που θα καταλάβουν ότι δεν αποτελεί διαφημιστικό πυροτέχνημα κακής ποιότητας, αλλά πραγματικότητα επιστημονικού επιτεύγματος. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν μιλάμε γι’ αυτά που κάνουμε στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ». Γιατί αν μιλήσουμε, θα βρεθούν άνθρωποι που θα διερωτηθούν τι απ’ όλα αυτά που λέγονται είναι αλήθεια και τι ενδεχομένως αποτελεί κακόγουστη ιατρική διαφήμιση, που αποβλέπει στην προσέλκυση ασθενών ή ίσως καμιά φορά και αφελών. 


Ένα απ’ τα σημαντικότερα προβλήματα της σημερινής ιατρικής στον τόπο μας είναι ότι εμείς, οι «θεράποντές» της, δεν μπορέσαμε να την κρατήσουμε σ’ ένα επίπεδο υψηλό, όπου να συγκεντρώνει τον σεβασμό, την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη του κόσμου που βρίσκεται γύρω μας. Για κάτι τέτοιο, η πρώτη προϋπόθεση θα ήταν οι γιατροί να σταθούν στο ύψος της αποστολής τους και οι λοιποί εμπλεκόμενοι στο θέμα της υγείας να κρατήσουν όσο είναι δυνατόν την αξιοπρέπεια και την τιμή του λειτουργήματος. Φαντάζεστε αν τυχόν ο αρχαίος Ιπποκράτης είχε τη δυνατότητα να επανέλθει στη ζωή και κοίταζε γύρω του τι συμβαίνει στον τομέα της ιατρικής, που εκείνος άλλωστε την ίδρυσε ουσιαστικά, ποια θα ήταν τα συναισθήματά του και οι εντυπώσεις του; Το πιθανότερο είναι ότι θα ξαναπέθαινε, με αιτία θανάτου αυτή τη φορά εκείνα που είδε. 


Ομολογουμένως κάνουμε ωραία πράγματα στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» αρκετά συχνά, αλλά αν θελήσουμε να τα κοινολογήσουμε, να τα γνωστοποιήσουμε στον πολύ κόσμο, είναι σίγουρο ότι θα μας πιστέψουν; Ο κόσμος έχει μάθει να είναι δύσπιστος σε θέματα υγείας, γιατί δυστυχώς η υγεία σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε ως όχημα πλουτισμού κάποιων ή ως μέσο εκμεταλλεύσεως κάποιων άλλων. Και ο κόσμος, όχι άδικα, έμαθε να είναι δύσπιστος και να αντιμετωπίζει τα σχετικά θέματα με πολύ προβληματισμό. 
Ασφαλώς και θέλαμε να μιλήσουμε για ορισμένα πράγματα που γίνονται στην Κλινική μας και που ξεφεύγουν ορισμένες φορές απ’ τα κοινά και συνηθισμένα. Θα θέλαμε να πούμε κάποια λόγια για την ομάδα των επεμβατικών καρδιολόγων μας, που τόσο το επίπεδό τους, όσο και τα επιτεύγματά τους έχουν αναγνωριστεί σε επίπεδο που ξεπέρασε σημαντικά τα ελληνικά σύνορα και που δίνει στους συνεργάτες μας το δικαίωμα, αλλά και την τιμή, να κινούνται σε επίπεδο πανευρωπαϊκό και να δέχονται προσκλήσεις από μεγάλα Κέντρα, όχι για να διδαχτούν, αλλά για να διδάξουν. 


Θα θέλαμε να μιλήσουμε για το καρδιοχειρουργικό τμήμα μας, που πρωτοπορεί σε νέες μεθόδους, που μειώνουν την ταλαιπωρία του αρρώστου, που συντομεύουν το χρόνο της ανάρρωσης, που καθιστούν την καρδιοχειρουργική επέμβαση όχι πια εφιάλτη, αλλά μια κοινή και συνηθισμένη χειρουργική πράξη. Βέβαια, τέτοιου είδους σχόλια ενδεχομένως ακούγονται και απ’ αλλού, πώς όμως να καθορίσει κανείς ποιος εκφράζει την πραγματικότητα και ποιος κάνει απλά μια κακόγουστη διαφήμιση; Αυτός είναι πάντα ο προβληματισμός μας. Ειδικά στον καρδιοχειρουργικό τομέα, θα θέλαμε να μιλήσουμε για τις καινούριες μεθόδους μας, που αφορούν τις βαλβίδες της καρδιάς που πια αντικαθίστανται με πολύ μεγαλύτερη ευκολία και πολύ λιγότερη ταλαιπωρία του αρρώστου, θα θέλαμε να μιλήσουμε για τις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις που γίνονται με ελάχιστη τομή, χωρίς πια να κατακρεουργείται κυριολεκτικά το στέρνο και να απαιτείται χρόνος και ταλαιπωρία για την επούλωση των χειρουργικών τραυμάτων. 


Θα θέλαμε ακόμη να μιλήσουμε για το νευροχειρουργικό μας τμήμα που έχει μια εκπληκτική στατιστική αποτελεσμάτων και μάλιστα επί περιπτώσεων που αλλού κρίθηκαν καταδικασμένες, ενώ οι δικοί μας συνεργάτες τόλμησαν, προχώρησαν και παρουσίασαν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Σήμερα πια, η νευροχειρουργική δεν είναι εκείνο το τρομακτικό ενδεχόμενο που εμφανιζόταν στη σκέψη των ασθενών και έχει γίνει πιο απλή, πιο προσιτή, πιο «ανθρώπινη», εφόσον όμως βρίσκεται σε χέρια επιδέξια ανθρώπων που υποβλήθηκαν σε συστηματική εκπαίδευση επί χρόνια και που, απ’ την άλλη μεριά, τους έχει δώσει ο Θεός μια ειδική επιδεξιότητα και ευελιξία. 


Να πω και άλλα; Να μιλήσουμε για το Κέντρο έρευνας της Επιληψίας που δραστηριοποιείται στην Κλινική μας, με αποτέλεσμα, σε μερικές τουλάχιστον περιπτώσεις, να επιτυγχάνεται χειρουργική θεραπεία της επιληψίας. Να μιλήσουμε για τους άριστα εκπαιδευμένους χειρουργούς μας, που αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά παθήσεις παγκρέατος, ήπατος, οισοφάγου κλπ., σε περιπτώσεις που πριν λίγο χρόνο θεωρούνταν καταδικασμένες. Να μιλήσουμε ακόμη για κάποιους ασυνήθιστα επιδέξιους και λαμπρούς ορθοπαιδικούς μας, που εφαρμόζουν τις πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές επεμβάσεις. Όμως, αν τα πούμε όλα αυτά, θα μας ακούσει η κοινωνία ή θα χαμογελάσουν κάποιοι ειρωνικά ξέροντας ποιοι προηγήθηκαν, τι είπαν, τι κατάχρηση έκαναν της «πρώτης φοράς»;


Για όλους αυτούς τους λόγους, αλλά και για κάποιους άλλους, διστάζουμε να μιλήσουμε «για πρώτη φορά», για επιτυχίες, για στατιστικές. Γιατί πολλοί άλλοι προηγήθηκαν από μας σ’ αυτόν τον τομέα, με ανακοινώσεις που αποδείχτηκε τελικά ότι μάλλον το ειρωνικό χαμόγελο και την περιφρόνηση προκάλεσαν, όταν ελέγχθηκαν τα σχετικά αποτελέσματα. Προσπαθούμε, όσο είναι δυνατόν, να κρατούμε την ιατρική σε υψηλό επίπεδο. Υψηλό από πλευράς επιστημονικής, υψηλό από πλευράς κοινωνικής – έτσι ώστε οι άρρωστοί μας, εκείνοι δηλαδή που μας εμπιστεύονται τη ζωή τους ουσιαστικά, να αποκομίζουν ό,τι καλύτερο και αποτελεσματικότερο έχει να προσφέρει η σύγχρονη ιατρική. Και τουλάχιστον αυτό το γνωρίζουμε όλοι μας, ότι η σημερινή ιατρική προσφέρει πολλά πράγματα στους ασθενείς. Ασφαλώς δεν μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα, αλλά μπορεί να πετύχει σημαντικότατα επιτεύγματα, με την προϋπόθεση όμως ότι ασκείται σωστά, έντιμα και οργανωμένα. Όπως γίνεται σε όλα τα σοβαρά Κέντρα του κόσμου. Όπως, ελπίζουμε, μπορεί να γίνεται σήμερα και στον τόπο το δικό μας.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ