ΠΙΣΩ
Αντιμετώπιση της πλευριτικής συλλογής με τη μέθοδο της θωρακοσκόπησης
Τεύχος 35
Αντιμετώπιση της πλευριτικής συλλογής με τη μέθοδο της θωρακοσκόπησης

Ένα πρόβλημα το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει ο πνευμονολόγος είναι η διερεύνηση της πλευριτικής συλλογής. Πλευρίτιδα είναι η παθολογική κατάσταση στην οποία παρουσιάζεται υγρό στον πνεύμονα, ή, ακριβέστερα, μεταξύ των δύο πετάλων του υπεζωκότα (υμένας που καλύπτει εξωτερικά τον πνεύμονα). Συνήθως, έχει προηγηθεί παρακέντηση, βιοχημική και κυτταρολογική εξέταση του πλευριτικού υγρού, χωρίς να επιτευχθεί διάγνωση. Στις περιπτώσεις αυτές προχωρούμε σε θωρακοσκόπηση. Σε συνδυασμό με τον απεικονιστικό έλεγχο συστήνεται η διερεύνηση της θωρακικής κοιλότητας στο ημιθωράκιο, όπου βρίσκεται η πλευριτική συλλογή. Συγκεκριμένα, θα διερευνηθεί ο χώρος ανάμεσα στον πνεύμονα και το τοίχωμα του θώρακα που περιβάλλει τον πνεύμονα (εικόνα 1, 2 και 3).

 

Εικόνα 1: Χώρος διερεύνησης, στην εικόνα 
το trocar ή αλλιώς οδηγός εισέρχεται 
στο μεσοπλεύριο διάστημα και ένα mini 
βρογχοσκόπιο εισέρχεται μέσα από αυτό
για απεικόνιση του χώρου και λήψη βιοψιών.
Εικόνα 2: Χώρος διερεύνησης
ανάμεσα από τον πνεύμονα
και το θωρακικό τοίχωμα
(χωρίς παθολογικά ευρήματα).
 


Η θωρακοσκόπηση πλέον θεωρείται το gold standard για τη διερεύνηση αδιάγνωστων με τις συνήθεις μεθόδους πλευρίτιδων, αλλά μπορεί κατά περίπτωση να προσφέρει και στη θεραπεία τους. Σήμερα, τα νέα βιντεοθωρακοσκόπια που έχει να προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία μεταφέρουν εικόνα υψηλής ευκρίνειας σε πραγματικό χρόνο και η εξέταση έχει γίνει περισσότερο αποτελεσματική και ακριβής από ό,τι στο παρελθόν.

Εικόνα 3: Χώρος διερεύνησης ανάμεσα
από τον πνεύμονα και το θωρακικό τοίχωμα
με πλευριτική συλλογή.
Εικόνα 4: Εργαλεία θωρακοσκόπησης.

 


Η ιατρική θωρακοσκόπηση/πλευροσκόπηση είναι ελάχιστα παρεμβατική μέθοδος που επιτρέπει προσέγγιση στον υπεζωκοτικό χώρο, μέσω συνδυασμού οπτικών οργάνων και εργαλείων χειρισμών (Εικόνα 4). Η θωρακοσκόπηση (medical thoracoscopy) συνίσταται στην εισαγωγή ενός trocar, συνήθως διαμέτρου 7 ή 8 mm σε μεσοπλεύριο διάστημα, σε σημείο κατάλληλο που εντοπίζεται επακριβώς με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Αφού εισαχθεί το trocar, ακολουθεί πλήρης παροχέτευση του πλευριτικού υγρού και επισκόπηση υπό άμεση πλέον όραση, μέσω του θωρακοσκοπίου, του πνεύμονα, του διαφράγματος και του τοιχωματικού και σπλαχνικού υπεζωκότα. Έπεται, γίνεται η λήψη βιοψιών, οι οποίες στέλνονται σε παθολογοανατομικό εργαστήριο για εξέταση, ώστε να τεθεί η διάγνωση της προέλευσης του πλευριτικού υγρού (Εικονα 5, 6 και 7).
 

Εικόνα 5 και 6: Παθολογικός υπεζωκότας (υμένας που καλύπτει το θωρακικό τοίχωμα).


Όλη η εξέταση καταγράφεται και αποθηκεύεται σε ηλεκτρονική μορφή. Η διαγνωστική της αξία είναι 93-100%. Εφόσον η αιτία της πλευρίτιδας είναι κακοήθης, μπορεί να ακολουθήσει χημική πλευροδεσία, που συνίσταται στην εισαγωγή στη θωρακική κοιλότητα στείρου τάλκ (french talk). Το τάλκ προκαλεί κοκκιωματώδη φλεγμονή και φέρνει σε μόνιμη επαφή τα δύο πέταλα του υπεζωκότα μεταξύ τους, ώστε να μην μπορεί να παραχθεί πλέον το υγρό που ταλαιπωρεί τον ασθενή και συχνότατα προκαλεί δύσπνοια και πόνο.

Εικόνα 7: Βιοψία με λαβίδα.


Παρόμοια είναι η τεχνική και στην περίπτωση του αυτόματου πνευμοθώρακα, όπου και πάλι γίνεται έγχυση στείρου τάλκ και με τον τρόπο αυτό αποτρέπεται η δημιουργία πνευμοθώρακα. Η διάρκεια της επέμβασης είναι συνήθως 30 ως 45 λεπτά της ώρας και ο ασθενής εξέρχεται από την Κλινική 2 ως 3 ημέρες μετά, ανάλογα με την περίπτωση. Η μέθοδος είναι εξαιρετικά ασφαλής, με πολύ χαμηλό ποσοστό επιπλοκών (<1%) και προσφέρει διάγνωση στις περιπτώσεις πλευρίτιδων σε ποσοστό άνω του 90%. Παρόμοια ποσοστά παρουσιάζει και στη θεραπεία του αυτόματου πνευμοθώρακα.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ