ΠΙΣΩ
Editorial
Τεύχος 35
Editorial

Σαράντα χρόνια ακριβώς

Τον Απρίλιο του 2015 συμπληρώνονται σαράντα χρόνια λειτουργίας της Κλινικής «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ». Δεν ήταν εύκολα τα χρόνια αυτά, ούτε και ο δρόμος ήταν σπαρμένος με λουλούδια. Κάθε άλλο μάλιστα. Χρειάστηκε αγώνας, χρειάστηκαν κόποι και ιδρώτας και καμιά φορά και δάκρυα, προκειμένου ο αρχικός οραματισμός να υλοποιηθεί. Όταν μάλιστα ξεκινούσαμε, είχαμε στη σκέψη μας ένα διπλό σύνθημα: Απ’ τη μια, τον κανόνα του Ιπποκράτη «επ’ ωφελείη των καμνόντων» (προς όφελος των ασθενών) και απ’ την άλλη το γνωστό ρητό του Αποστόλου Παύλου «μείζων τούτων η αγάπη». 

Τέλη 1969 – Συμβολική τελετή έναρξης εργασιών εκσκαφής.


Δεν ξέρω πόσο σωστά υπηρετήσαμε τους δυο αυτούς συγκεκριμένους στόχους. Αυτό μπορούν να το κρίνουν όλοι εκείνοι που βρέθηκαν κοντά μας, είτε ως ασθενείς, είτε ως συνεργάτες. Ξέρω όμως ότι, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, όλοι εκείνοι που δούλεψαν στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» προσπάθησαν και αγωνίστηκαν και μόχθησαν. Το αποτέλεσμα το βιώνει σήμερα η Θεσσαλονίκη και η περιοχή της. Και πρέπει να ομολογήσουμε ότι η γενική εντύπωση που έχει δημιουργηθεί και που η αντανάκλασή της φτάνει μέχρις εμάς δεν φαίνεται να είναι αρνητική. 


 

Στους ελάχιστους που απομένουν από κείνη την εποχή του 1975, αξέχαστη έχει μείνει η εμπειρία της πρώτης εβδομάδας, όταν για επτά ολόκληρες μέρες απ’ τη στιγμή που δηλώσαμε ότι λειτουργεί η Κλινική δεν εμφανίστηκε ούτε ένας ασθενής. Μας είχε μάλιστα δημιουργηθεί η εντύπωση ότι πιθανότατα δεν πρόκειται να έρθει κανένας και η όλη προσπάθεια θα βουλιάξει και θα ξεχαστεί. Και τότε, στη συμπλήρωση επτά ημερών, εμφανίστηκε η πρώτη ασθενής μας, που δεν μπορούσε να καταλάβει για ποιο λόγο, φτάνοντας στην Κλινική, βρέθηκε μπροστά σε τρεις-τέσσερις ανθρώπους που την περίμεναν κρατώντας στα χέρια …ανθοδέσμες.

Το πρώτο «στενό επιτελείο» στο Γραφείο του Διευθυντή.


Από τότε μέχρι σήμερα, οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» στα σαράντα αυτά χρόνια ξεπερνούν τις πεντακόσιες χιλιάδες. Σήμερα πια η Κλινική διαθέτει 278 κρεβάτια, 22 χειρουργικές αίθουσες που λειτουργούν ταυτόχρονα (ώστε να μπορούν να γίνονται 22 εγχειρήσεις συγχρόνως), καθώς και τρεις μεγάλες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, που η λειτουργία τους και η απόδοσή τους δεν έχει να ζηλέψει σχεδόν τίποτε απ’ τις αντίστοιχες Μονάδες των μεγάλων νοσηλευτικών Κέντρων του εξωτερικού. 

Η κοπή της βασιλόπιτας κάθε χρονιά: ευκαιρία για χαμόγελα και ευχές.


Διοίκηση και Προσωπικό σε ώρες
χαλάρωσης και συναδέλφωσης.
Το αρχικό προσωπικό των
χειρουργείων μαζί με την Προϊσταμένη.


Προσπαθήσαμε, στην Κλινική «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ», να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι ο άρρωστος άνθρωπος είναι ένα φαινόμενο ιδιότυπο, μια κατάσταση μ’ άλλα λόγια όπου πολλά όνειρα συντρίβονται, πολλές προσδοκίες καταρρέουν και, πολύ συχνά, οι ψυχικές αντιδράσεις δεν μπορεί παρά να είναι και έντονες και ταραγμένες. Ο ασθενής όμως αυτός χρειάζεται φροντίδα, χρειάζεται αγάπη, χρειάζεται στοργή. Και αν αυτά τα πράγματα δεν τα βρίσκει στο πρόσωπο εκείνων που υποτίθεται πως είναι ταγμένοι για να του τα προσφέρουν, η απογοήτευση είναι μεγάλη. Αυτό το ξέραμε απ’ την αρχή και προσπαθήσαμε να το αντιμετωπίσουμε όσο γινόταν πιο συστηματικά. Αν σήμερα ένα μεγάλο μέρος του προσωπικού μας έχει αποδεχτεί αυτούς τους κανόνες και αντιμετωπίζει τους ασθενείς σωστά, προσεκτικά, με πραγματική αγάπη, αυτό είναι αποτέλεσμα πολλών κόπων και πολλών αγώνων και, φυσικά, πολλής εκπαίδευσης και επίμονης πνευματικής καλλιέργειας. 

Στα σαράντα χρόνια της λειτουργίας μας είχαμε την ευμενή τύχη να προσελκύσουμε τη συνεργασία εξαιρετικών γιατρών, που πολλοί απ’ αυτούς, ύστερα από σωστή και μακρόχρονη εκπαίδευση σε Κέντρα υψηλού επιπέδου, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, μπορούν να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια σε κείνους που προσέρχονται ζητώντας την. Εξαιρετικοί επιστήμονες, άριστοι γιατροί, με βαθιά γνώση του αντικειμένου της δουλειάς τους, αλλά και με ανάλογη πνευματική καλλιέργεια, ήταν πάντα ο στόχος μας. Και κοιτώντας προς τα πίσω, μπορούμε να πούμε ότι πολύ συχνά ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε. 

Φίλοι και συνεργάτες, επίσημοι και ανεπίσημοι – συμπαράσταση στα πρώτα βήματα.

Η κλήρωση για το φλουρί.        Και πάλι βασιλόπιτα
- σαράντα φορές μέχρι σήμερα.


Βέβαια, μεγάλο πρόβλημα ήταν και εξακολουθεί να παραμένει, ειδικά μάλιστα σ’ αυτούς τους τελευταίους καιρούς, το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν εκείνοι που προσφεύγουν στην Κλινική μας. Δυστυχώς, η σύγχρονη ιατρική έχει γίνει ακριβή απ’ τη φύση της. Η τεχνολογία που έχει μπει στην υπηρεσία της ιατρικής είναι φυσικό να απαιτεί μεγάλες δαπάνες. Κι όταν το κόστος δεν αντιμετωπίζεται απ’ τον ασφαλιστικό φορέα, είναι φυσικό να πέφτει σημαντικό βάρος στον ασθενή, κάτι που δυστυχώς δεν μπορούν όλοι να το σηκώσουν. Προσπαθήσαμε το βάρος αυτό να το κάνουμε όσο γινόταν πιο υποφερτό. Σε αρκετές περιπτώσεις, ειδικά μάλιστα για ασθενείς που μας ήρθαν από περιβάλλοντα χαμηλών δυνατοτήτων ή από γειτονικές χώρες ή από ομάδες του πληθυσμού που δεν έχουν υψηλό οικονομικό επίπεδο, η Κλινική στάθηκε πάντα αρωγός. Αλλά, βέβαια, αυτό μπορεί να γίνεται μόνο σε περιορισμένη κλίμακα. 

Χιόνια στην περιοχή του «ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ»
- ευκαιρία για παιχνίδια και φωτογραφίες.
Παλιοί συνεργάτες της Κλινικής
- κάποιοι απ’ αυτούς έχουν «γράψει ιστορία».


Η ανεύρεση ισορροπίας ανάμεσα στην προσφορά και στην απαίτηση ή ίσως πιο σωστά ανάμεσα στις υπηρεσίες και στην ανταπόδοση σ’ αυτές δεν μπορεί παρά να γίνεται προσεκτικά. Και δυστυχώς, η κρατική μέριμνα σ’ αυτόν τον τομέα δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως υπήρξε η καλύτερη.
Με πολλή ευγνωμοσύνη προς τον Θεό για ό,τι μας ευλόγησε μέχρι σήμερα να πετύχουμε, προχωρούμε πέρα απ’ τα σαράντα χρόνια στο δρόμο που είναι μπροστά μας ανοιγμένος. Φιλοδοξούμε ο «ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ» να παραμείνει ένα Κέντρο όπου θα προσφεύγουν οι ασθενείς και θα βρίσκουν όχι μόνο τη σωστή και πετυχημένη ιατρική βοήθεια, αλλά πέρα απ’ αυτήν και την ανθρωπιά, που δυστυχώς στον τόπο μας δεν είναι ο κανόνας. Η ιατρική δεν μπορεί να είναι μόνο επιστήμη, ούτε μόνο επάγγελμα, ούτε μόνο βιοπορισμός. Αυτά είναι αυτονόητα, αλλά πέρα απ’ αυτά πρέπει να διατηρήσει το ανθρώπινο πρόσωπό της. 

Το «οικογενειακό» στοιχείο – πάντα κυρίαρχο και εντυπωσιακό στις σχέσεις του προσωπικού.


Κι αυτή είναι μια πραγματικότητα που προσπαθούμε στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» να μην την ξεχάσουμε ποτέ.
Προσβλέπουμε στο μέλλον με πίστη και με προσδοκία. Δεν ισχυριζόμαστε ότι πετύχαμε το άριστο. Δεν νομίζουμε ότι πρέπει να χαλαρώσει η επαγρύπνηση ή να μας συμπαρασύρει η φαινομενική επιτυχία. 

Πρώτες ημέρες: «Μα τέλος πάντων, θα φανεί κανένας άρρωστος;».


Παραμένουμε, όσο μπορούμε, ευαίσθητοι στις ανάγκες των ανθρώπων γύρω μας και προσβλέπουμε στη βοήθεια του Θεού για τις μέρες που μας έρχονται. Λογικά, θα είναι μέρες δύσκολες. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά. Εμπειρία του παρελθόντος αποτελεί μια πνευματική επένδυση, που εγγυάται για το μέλλον. Καλούμε, λοιπόν, όλους τους φίλους και συνεργάτες μας σε μια προσπάθεια ακόμη μεγαλύτερη για τις μέρες που έρχονται. Μια προσπάθεια προσφοράς, μια προσπάθεια αγώνα με υψηλούς στόχους. Αυτό που αποτέλεσε το ξεκίνημα στον «ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ» και που ευχόμαστε και προσδοκούμε να αποτελέσει και τη συνέχεια.

Η σημερινή εικόνα της Κλινικής – επιβλητική και με τις πόρτες της ανοικτές για όσους την έχουν ανάγκη.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ