ΠΙΣΩ
Η Στήλη του Εκδότη
Τεύχος 7
Η Στήλη του Εκδότη

Τώρα που τελείωσαν πια και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, υποτίθεται ότι έχει φτάσει ο καιρός να ληφθούν υπόψη τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός. Και είναι βέβαιο, ότι ένα απ' τα σπουδαιότερα είναι το πρόβλημα της υγείας. Πολύ σοφά και πολύ σωστά, ο λαός μας επιμένει πως η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Κάτι που το λέμε συχνά, που όμως το καταλαβαίνουμε μόνο όταν το χάσουμε. Αυτό όμως είναι άλλη ιστορία.

Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί είναι άραγε τί πρόκειται, ή έστω τί χρειάζεται να γίνει στον τομέα της υγείας. Ότι το ζήτημα οδεύει προς αδιέξοδο, είναι φανερό σε όλους. Ότι πολύ σύντομα τα προβλήματα θα γίνουν αξεπέραστα, δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολύ σοφός για να το καταλάβει. Προκύπτει λοιπόν η ανάγκη για άμεση δράση, που όμως θα πρέπει να είναι μελετημένη, σωστή και ρεαλιστική. Γιατί μέχρι σήμερα, συνταγές υπήρξαν πολλές. Άλλες απ' αυτές ήταν ανεφάρμοστες και άλλες ήταν εξωπραγματικές. Γι' αυτό, όχι μόνο δεν σημειώθηκε πρόοδος, αλλά αντίθετα υπήρξε οπισθοδρόμηση. Καιρός λοιπόν κάποιοι να ανασκουμπωθούν και να δουλέψουν.

Βέβαια, είναι γνωστό ότι πολλά καλά νοσοκομεία δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Νοσοκομεία, που είναι άριστα εξοπλισμένα και πολύ σωστά κατασκευασμένα. Ωστόσο, το «καλό νοσοκομείο» δεν είναι μόνο συνάρτηση των κτιριακών δυνατοτήτων και του εξοπλισμού του, αλλά είναι πρώτιστα θέμα σωστής λειτουργίας απ' τη μια μεριά και δυνατότητας στον πολίτη να επωφεληθεί απ' τις παροχές του Νοσοκομείου απ' την άλλη. Αυτός ο συνδυασμός είναι εξαιρετικά δύσκολος. Γι' αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία.

Το ζήτημα λοιπόν είναι τί θα πρέπει να γίνει. Και αυτά που πρέπει να γίνουν είναι λογικό να αφορούν άλλα τον δημόσιο και άλλα τον ιδιωτικό τομέα. Υπάρχουν όμως ορισμένα πράγματα που θα αποτελέσουν τη βάση και που αγγίζουν και τους δυο τομείς. Αν θέλαμε να μνημονεύσουμε μερικά απ' αυτά, θα υποδεικνύαμε τα παρακάτω:

1. Το πρώτο είναι να υπάρξει μια ειλικρινής παρουσίαση του προβλήματος στον ελληνικό λαό. Το παραμύθι της «δωρεάν υγείας» είναι καιρός να σταματήσει. Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν αντέχουν οικονομικά να δώσουν στο λαό τους δωρεάν υγεία, δεν είναι τουλάχιστον φαιδρό να ισχυριζόμαστε ότι ο ελληνικός προϋπολογισμός αντέχει; Άλλωστε, το ξέρει πάρα πολύ καλά ο κάθε Έλληνας που αρρώστησε, ότι το «δωρεάν» έμεινε στα αζήτητα. Και για την αποκατάσταση της υγείας του πλήρωσε ο καθένας και μάλιστα πλήρωσε αδρά. Όπως και η «δωρεάν παιδεία», έτσι και η δωρεάν υγεία είναι καιρός να ξεχαστούν. Αν δηλαδή θέλουμε να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα.

2. Είναι πια καιρός, το περίφημο «κρατικό τιμολόγιο» που ισχύει και στα κρατικά και στα ιδιωτικά θεραπευτήρια, επιτέλους να αναπροσαρμοστεί. Ισχύει αναλλοίωτο από το 1991 και, βέβαια, δεν έχει καμιά σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα. Τυπικό παράδειγμα: είναι γνωστό ότι σε καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι δυνατόν να νοσηλευτεί κάποιος σε Τμήμα Εντατικής Θεραπείας με νοσήλιο μικρότερο των 800 ευρώ ημερησίως. Πώς είναι λοιπόν δυνατό τα ασφαλιστικά Ταμεία στον τόπο μας να πληρώνουν 65 ευρώ και το δημόσιο 51 ευρώ για νοσηλεία στο Τμήμα Εντατικής Θεραπείας. Ποιός θα πληρώσει το πραγματικό κόστος της θεραπείας και γιατί δεν γίνεται μια ειλικρινής και καθαρή κοστολόγηση;

3. Είναι καιρός οι διοικητικές θέσεις στα Νοσοκομεία, αλλά και γενικότερα στα πλαίσια της φροντίδας υγείας, να σταματήσουν να αποτελούν έπαθλο κομματικής δραστηριότητας. Αν δεν υπάρξουν άνθρωποι σωστοί, μυαλωμένοι, που να ξέρουν τί κάνουν και γιατί το κάνουν, αλλά και που θα έχουν και την απαραίτητη γνώση και εκπαίδευση, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία πρόοδος. Είναι γνωστό σε όλους πόσες παρασιτικές παρεμβολές υπάρχουν στον τομέα της υγείας. Και είναι καιρός να ξεκαθαριστούν.

Συμπερασματικά, μπορεί να πει κανείς ότι το πρόβλημα της υγείας δεν πρόκειται να λυθεί «ως δια μαγείας». Είναι δύσκολο, είναι δυσεπίλυτο, είναι εκρηκτικό, μπορούν όμως να υπάρξουν σημαντικές βελτιώσεις, αν υπάρξει ειλικρίνεια, απόφαση για προώθηση προς τα εμπρός και για απομάκρυνση όλων εκείνων που έχουν αλλότριες προθέσεις και σκοπούς. Το ερώτημα που απομένει είναι αν η πολιτεία θέλει να πετύχει κάτι τέτοιο. Γιατί αν το θέλει, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα το μπορέσει. Αυτό όμως απομένει να αποδειχτεί.

O ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ