ΠΙΣΩ
Η Στήλη του Εκδότη
Τεύχος 9
Η Στήλη του Εκδότη

Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο Υπουργός Υγείας κ. Ν. Κακλαμάνης – ένας πολύ καλός γιατρός και ασυνήθιστα ευφυής άνθρωπος - ανέφερε ότι «ένα κρεβάτι στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας κοστίζει από 1000 έως 1500 ευρώ την ημέρα». Και βέβαια αυτό είναι γνωστό σε όλους εκείνους που ασχολούνται με τις Εντατικές. Δεν υπάρχει χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου το κρεβάτι της Εντατικής να είναι φθηνότερο. Όχι γιατί το θέλουν ακριβό κάποιοι αρμόδιοι, αλλά γιατί τόσο είναι το κοστολόγιο που προκύπτει, αν καθήσει κάποιος και υπολογίσει τη δαπάνη με χαρτί και με μολύβι. Γνωστά πράγματα σε όλους μας. Τα ζούμε όλοι καθημερινά.

Τώρα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να δει κανείς τι χρηματικό ποσό προβλέπεται στο κρατικό τιμολόγιο για το κρεβάτι της Εντατικής. Δηλαδή, με άλλα λόγια, πόσο πληρώνουν τα διάφορα ασφαλιστικά ταμεία στα νοσηλευτικά ιδρύματα για το ημερήσιο νοσήλειο της Εντατικής. Ε, λοιπόν, το μεν δημόσιο πληρώνει 51,65 ευρώ, τα δε άλλα ταμεία 64,56 ευρώ. Όχι, μην παραξενεύεστε. Δεν έγινε τυπογραφικό λάθος. Πραγματικά η τιμή του δημοσίου είναι 51 ευρώ και η τιμή των ταμείων είναι 64 ευρώ. Τόσα δίνουν δηλαδή έναντι των 1000 μέχρι 1500 ευρώ που παραδέχεται ο Υπουργός ότι κοστίζει το κρεβάτι της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας.

Το πιο απίστευτο μάλιστα είναι ότι οι εκπρόσωποι όλων αυτών των οργανισμών σπεύδουν να υποδείξουν στους ασφαλισμένους ότι «το κράτος πληρώνει όλο το κόστος της Εντατικής» και ότι αυτοί δεν πρέπει να πληρώσουν τίποτα επιπρόσθετο. Πράγμα που σημαίνει, πάρα πολύ απλά, ότι τα νοσηλευτικά ιδρύματα καλούνται ή να πριμοδοτήσουν εξ ιδίων τη νοσηλεία των αρρώστων, ή να καλέσουν τους ασθενείς να συμμετάσχουν και εκείνοι στην οικονομική δαπάνη της νοσηλείας τους. Αν όμως συμβεί αυτό το τελευταίο, τι γίνεται τότε με το πυροτέχνημα της «δωρεάν υγείας», που μαζί με το άλλο επίσης απίθανο πυροτέχνημα της «δωρεάν παιδείας» αποτελούν τη μεγαλύτερη ανακρίβεια (για να μη χρησιμοποιήσουμε κάποια άλλη πιο ταιριαστή λέξη) της σύγχρονης νεοελληνικής πραγματικότητας.

Το συμπέρασμα από όλα αυτά είναι ένα και μόνο. Ότι, δηλαδή, χρειάζεται στον τόπο μας να υπάρξουν κάποιοι άνθρωποι τίμιοι, ειλικρινείς, καθαροί, που θα τολμήσουν να πουν στον ελληνικό λαό την αλήθεια. Ο Έλληνας πολίτης δεν είναι ούτε διανοητικά καθυστερημένος ούτε μικρό παιδάκι για τον εξαπατούμε με ανακρίβειες. Σωστή και χρηστή διοίκηση σημαίνει, πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα, ειλικρινής ενημέρωση του πολίτη. Αν το κράτος μας σήμερα δεν αντέχει να καλύψει τη δαπάνη της νοσηλείας του Έλληνα πολίτη, έχει την ηθική υποχρέωση να το πει ξεκάθαρα στον ενδιαφερόμενο. Γιατί μόνο έτσι θα υπάρξει σωστή αντιμετώπιση και κατανόηση του προβλήματος. Και μόνο έτσι, θα αρχίσουν να μπαίνουν οι βάσεις για μια σωστότερη, ειλικρινέστερη και λογικότερη αντιμετώπιση του μεγάλου θέματος που λέγεται υγεία.

Αν, αντίθετα, εξακολουθήσουμε να παίζουμε το «θέατρο του παραλόγου», όπως γίνεται μέχρι σήμερα, τότε καμία πρόοδος και καμία βελτίωση δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Είναι βασική αρχή σε όλο τον κόσμο, και είναι καιρός να την καταλάβουμε κι εμείς, ότι η επίλυση των προβλημάτων αρχίζει από τη στιγμή που αυτά έχουν κατανοηθεί πληρέστατα με ειλικρίνεια, με εντιμότητα και με λογική. Οι παραλογισμοί, οι εξαπατήσεις, η παραπληροφόρηση δεν οδηγούν πουθενά. Μόνο στο φως της αλήθειας μπορεί να χαραχθεί δρόμος για βελτίωση. Ένας δρόμος που δε θα είναι από την αρχή αποτελεσματικός, θα είναι όμως σίγουρα, από το ξεκίνημά του, «βήμα προς τα μπρος». Με τέτοια βήματα, έστω μικρά, έστω δειλά, μπορούμε να προχωρήσουμε προς τα πάνω και προς τα μπρος. Αλλιώτικα, θα βρισκόμαστε συνεχώς στην υποανάπτυξη και στην εξαθλίωση – ένα κλίμα που, στο κάτω-κάτω, μας είναι και οικείο και καθημερινό.

O Διευθυντής της Kλινικής

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ