ΠΙΣΩ
Η στήλη του εκδότη
Τεύχος 13
Η στήλη του εκδότη

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, όσο περνά ο καιρός, το πρόβλημα της υγείας για όλους τους λαούς της γης θα γίνεται συνεχώς και οξύτερο. Eίναι ένα φαινόμενο αυτό που σε πολλά μέρη του πολιτισμένου κόσμου θεωρείται απ’ τα σημαντικότερα και πιο απειλητικά προβλήματα του μέλλοντος, ίσως ακόμη και του παρόντος. Πολλοί απ’ τους υπεύθυνους ανθρώπους που μελετούν τα προβλήματα της ανθρωπότητας, διατυπώνουν την υποψία ότι σύντομα το θέμα «υγεία» θα είναι απ’ τα κορυφαία προβλήματα όλων των λαών. Όχι γι’ άλλο λόγο μάλιστα, αλλά κυριότατα γιατί η εξασφάλιση υγείας γίνεται μια διαδικασία ολοένα και πιο δαπανηρή και αρχίζει, τουλάχιστον σε πολλές περιπτώσεις, να μοιάζει στόχος απρόσιτος για πολλούς λαούς, ίσως και για περισσότερους ανθρώπους ακόμη και στο περιβάλλον του πολιτισμένου κόσμου.

Βέβαια, στον τόπο το δικό μας, τέτοια προβλήματα δεν μας απασχολούν και τόσο συχνά. Η ελληνική νοοτροπία και ο ελληνικός χαρακτήρας διαθέτουν μια υπερβολική δόση αισιοδοξίας, που μας κάνει να εφησυχάζουμε και να αποφασίζουμε ν’ αντιμετωπίσουμε τα διάφορα προβλήματα μόνο όταν αυτά κοντεύουν να γίνουν εκρηκτικά. Καταλαβαίνει όμως κανείς ότι, προκειμένου για την υγεία, αυτού του είδους η πρακτική δεν αποκλείεται ν’ αποβεί κάποια στιγμή ολέθρια. Και είναι ίσως καιρός κάποιοι άνθρωποι ανάμεσά μας, τουλάχιστον απ’ αυτούς που έχουν συνηθίσει να σκέφτονται, ν’ αρχίσουν γι’ αυτό τον τομέα να ευαισθητοποιούνται.

Φυσικά, είναι γνωστό σε όλους ότι το πρόβλημα υγεία, πέρα απ’ όλα τα άλλα, έχει και την οικονομική διάσταση που είναι δυστυχώς και η σημαντικότερη. Στην κοινωνία άλλωστε που έχουμε διαμορφώσει, τα οικονομικά προβλήματα, είτε μας αρέσει είτε όχι, έχουν πάντοτε κυριαρχική θέση και επίδραση. Και είναι αρκετός καιρός που έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό ότι η διατήρηση ή η αποκατάσταση της ανθρώπινης υγείας σήμερα προϋποθέτει τη δαπάνη μεγάλων χρηματικών ποσών που λίγοι άνθρωποι και ίσως και λίγοι λαοί μπορούν να διαθέσουν.

Στη χώρα μας - το βλέπει κανείς πολύ εύκολα αυτό - η φροντίδα υγείας από μέρους της πολιτείας συνεχώς υποβαθμίζεται. Το περίεργο μάλιστα είναι ότι ενώ τα τελευταία αυτά χρόνια χτίστηκαν στην Ελλάδα 10 - 12 καινούρια Νοσοκομεία, που το καθένα είναι καλύτερο από το άλλο - όλα αρχιτεκτονικώς άρτια, εξοπλισμένα σωστά, φαινομενικά λειτουργικά - παρ’ όλα αυτά, διαπιστώθηκε και κάθε μέρα διαπιστώνεται όλο και πιο πολύ ότι Νοσοκομείο δε σημαίνει μόνο υλικές προϋποθέσεις, αλλά κυριότατα ανθρώπινες. Κι είναι αυτός ένας τομέας στον οποίο στον τόπο το δικό μας έχουμε τεράστια ελλείμματα. Άνθρωποι άσχετοι που αναλαμβάνουν να διοικήσουν, ελλείψεις σε προσωπικό, κομματικές παρεμβάσεις, διοικητική αναρχία - η γνωστή εικόνα της «ελληνικής πραγματικότητας». Και ο μέσος πολίτης στη χώρα μας, που ξέρει ότι για την υγεία του τουλάχιστον δεν πρέπει να ανέχεται πειράματα, απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τα κρατικά Νοσοκομεία.

Στον ιδιωτικό τομέα, απ’ την άλλη μεριά, επικρατεί η γνωστή αναρχία. Κανένας δεν ενδιαφέρεται από πλευράς πολιτείας ούτε σωστούς κανόνες να θέσει, ούτε λογικές παροχές να εξασφαλίσει, ούτε αυστηρούς ελέγχους να εφαρμόσει. Συνήθως, συμβαίνει αυτό που χαρακτηρίζει την ελληνική δημόσια ζωή, δηλαδή γίνονται μερικά πυροτεχνήματα που δεν αλλάζουν τίποτε, που δημιουργούν κάποιες φευγαλέες εντυπώσεις. Παρ’ όλα αυτά, στον ιδιωτικό τομέα, ο μέσος πολίτης μπορεί κατά κανόνα να βρει σωστή περίθαλψη και διασφάλιση της υγείας του, πράγμα όμως που σημαίνει πολύ συχνά σημαντικότατες οικονομικές θυσίες.

Το ερώτημα είναι τι πρόκειται να γίνει στα χρόνια που έρχονται. Ένα ερώτημα που σ’ αυτό κανένας δεν τολμά ν’ απαντήσει. Γιατί οι προοπτικές δεν είναι ούτε ρόδινες, ούτε ευοίωνες. Αντίθετα, μοιάζει να είναι και αμφίβολες και όχι τόσο φωτεινές.

Πολύ σωστά και πολύ σοφά, κάποιος φίλος συνεργάτης, που πέρα από άριστος γιατρός είναι και άνθρωπος που σκέφτεται, έλεγε τις προάλλες επιγραμματικά: «Ο καπιταλισμός στερείται ηθικής, ενώ ο σοσιαλισμός στερείται λογικής». Ίσως να πρόκειται για μια διατύπωση υπεραπλουστευμένη, πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι θίγει πολλές αλήθειες και βάζει πάνω στο τραπέζι σημαντικά προβλήματα του παρόντος και του μέλλοντος.

Στον τομέα της υγείας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό που πρέπει να επιδιωχθεί είναι να συνδυαστεί η λογική του καπιταλισμού με την ηθική του σοσιαλισμού. Μπορούμε να πετύχουμε ένα τέτοιο συνδυασμό; Αντέχουμε, το πήραμε απόφαση, είμαστε έτοιμοι ν’ αγωνιστούμε για κάτι τέτοιο; Εδώ σας θέλω...

O Διευθυντής της Kλινικής

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ