ΠΙΣΩ
Εξειδικευμένη Μυοσκελετική Φυσικοθεραπεία - Manual Therapy

Τι είναι το Manual Therapy;

Η Ορθοπαιδική Θεραπεία με Χειρισμούς ή Manual Τherapy (MT) αποτελεί εξειδίκευση στον τομέα της Φυσικοθεραπείας που ασχολείται με την αντιμετώπιση των παθήσεων του νευρο-μυοσκελετικού συστήματος.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του MΤ:

  • Η θεραπεία εφαρμόζεται με τα χέρια του εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή (Manual Therapist) και περιλαμβάνει ήπιους χειρισμούς και κινητοποίηση των αρθρώσεων, των νεύρων, των μυών, των περιτονιών και των τενόντων.
  • Εκτός από τις παθητικές τεχνικές που εφαρμόζονται, δίνεται έμφαση στην ενεργητική συμμετοχή του ασθενή. Έτσι, χρησιμοποιούνται οι ευεργετικές ιδιότητες της ενεργητικής άσκησης και της επανεκπαίδευσης του κινητικού ελέγχου. 
  • Στόχος της θεραπείας είναι όχι μόνο η ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά και η αντιμετώπιση της αιτίας που τα προκαλεί.


Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του Manual Therapy σε σχέση με την κλασσική Φυσικοθεραπεία;

Δυστυχώς, η κλασσική Φυσικοθεραπεία στην Ελλάδα στην πλειοψηφία της δεν λαμβάνει υπόψη την ατομικότητα και τη διαφορετικότητα του προβλήματος κάθε ασθενή. Είναι πολύ σύνηθες ο ασθενής να χαρακτηρίζεται από μια «διαγνωστική ταμπέλα» και η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση να ακολουθεί πιστά ένα θεραπευτικό πρωτόκολλο που περιορίζεται σε μια σειρά μηχανημάτων, φυσικών μέσων και γενικών ασκήσεων. Το αποτέλεσμα είναι ο ασθενής να αισθάνεται μια προσωρινή συμπτωματική ανακούφιση, χωρίς όμως να έχει λυθεί το πρόβλημά του. Διεθνώς, το μοντέλο της πιστής τήρησης θεραπευτικών πρωτοκόλλων φυσικοθεραπείας σταδιακά εγκαταλείπεται. Επειδή κάθε ασθενής είναι διαφορετικός, οι θεραπευτικές «συνταγές» έχουν αποδειχθεί μη αποτελεσματικές. Το MT είναι πιο αποτελεσματικό από την κλασσική Φυσικοθεραπεία στην αντιμετώπιση των παθήσεων του νευρο-μυοσκελετικού συστήματος για πολλούς λόγους:


1. Η θεραπεία καθορίζεται από την εξειδικευμένη αξιολόγηση του ασθενή με βάση τον «κλινικό συλλογισμό» (clinical reasoning).

Η αναλυτική και σε βάθος αξιολόγηση είναι ζωτικής σημασίας, ώστε να εντοπίσουμε τις συγκεκριμένες βιολογικές δομές (μυς, άρθρωση, νευρικός ιστός κ.λπ.) που προκαλούν τα συμπτώματα του ασθενή. Μόνο με μια λεπτομερή αξιολόγηση μπορεί η θεραπεία να είναι στοχευμένη και εξατομικευμένη για κάθε ασθενή. Στη δική μας προσέγγιση, δίνουμε έμφαση στη λήψη κλινικών αποφάσεων που μας βοηθούν να προσαρμόσουμε τις θεραπευτικές στρατηγικές στο συγκεκριμένο πρόβλημα και τους στόχους του ασθενή.

Εκτός από την πηγή των συμπτωμάτων, ασχολούμαστε και με την αναγνώριση παραγόντων της καθημερινότητας του ασθενή που συνέβαλαν στην εμφάνιση της μυοσκελετικής δυσλειτουργίας. Η κακή στάση, η έλλειψη εργονομίας στην εργασία, η εσφαλμένη τεχνική αθλήματος ή μουσικού οργάνου είναι μερικοί από τους παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε δυσλειτουργία και πόνο. Σε συνεργασία με τον/την ασθενή, σχηματίζουμε ένα πλάνο τροποποίησης των επιβλαβών αυτών παραγόντων. 
 

2. Η θεραπεία είναι βασισμένη σε επιστημονικές αποδείξεις (evidence-based practice). 

Όλες οι δοκιμασίες αξιολόγησης και οι θεραπευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούμε στο MT είναι ασφαλείς και αποδεδειγμένα έγκυρες, αξιόπιστες και αποτελεσματικές, βάσει κλινικών μελετών υψηλού επιπέδου. Ως εξειδικευμένοι φυσικοθεραπευτές, οφείλουμε να ενημερωνόμαστε και να εκπαιδευόμαστε διαρκώς, παρακολουθώντας τις εξελίξεις της διεθνούς έρευνας σε θέματα σχετικά με την αξιολόγηση και την αντιμετώπιση της νευρο-μυοσκελετικής δυσλειτουργίας. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να παρέχουμε υψηλής ποιότητας θεραπεία που θα βασίζεται στις τελευταίες επιστημονικές αποδείξεις.
 

3. Το πρόβλημα του ασθενή προσεγγίζεται συνολικά, χρησιμοποιώντας το βιο-ψυχοκοινωνικό μοντέλο θεραπείας (biopsychosocial model). 

Η σύγχρονη άποψη των επιστημών υγείας υποστηρίζει ότι η εμπειρία του πόνου αποτελεί αλληλεπίδραση παραγόντων της βιολογίας, της ψυχολογίας και της κοινωνίας. Η προσέγγισή μας, λοιπόν, δεν στοχεύει μόνο στην αντιμετώπιση της οργανικής δυσλειτουργίας, αλλά και στη συνεκτίμηση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που μπορεί να καθυστερήσουν την ανάρρωση του ασθενή, οδηγώντας σε χρόνιο πόνο, ανικανότητα και κατάθλιψη. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρόνιου πόνου, δεν είναι τόσο η βλάβη των ιστών, αλλά οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες που παίζουν κυρίαρχο ρόλο στη μεγέθυνση και διατήρηση του πόνου. Όταν συνυπάρχουν αυτοί οι παράγοντες, μπορεί να οδηγήσουν στον εγκλωβισμό του ατόμου σε ένα φαύλο κύκλο πόνου, δυσχρηστίας των ιστών και ανικανότητας. Με την κατανόηση της βασικής βιολογίας του πόνου από τον ασθενή και την κατάλληλη συμπεριφορική αντιμετώπιση, μπορούμε αποδεδειγμένα να θέσουμε τα θεμέλια της θεραπευτικής κίνησης και της διαβαθμισμένης έκθεσης σε δραστηριότητα που θα μειώσουν τον πόνο και θα βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής.

Παραδείγματα ψυχοκοινωνικών παραγόντων αποτελούν η εσφαλμένη αντίληψη για την προέλευση του πόνου, ο φόβος του πόνου, η αντίληψη ότι ο πόνος σημαίνει περαιτέρω βλάβη, οι καταστροφικές σκέψεις, η αποφυγή κινήσεων και κοινωνικών δραστηριοτήτων, η διακοπή της εργασίας, η έλλειψη υποστήριξης από την οικογένεια κ.α.
 

Σε ποιους απευθύνεται το Manual Therapy;

Απευθυνόμαστε σε: 

  • Άτομα με πρόσφατο ή χρόνιο πόνο που οφείλεται σε κάκωση ή δυσλειτουργία των δομών του νευρο-μυοσκελετικού συστήματος. 
  • Άτομα με μυοσκελετικό πόνο που έχουν δοκιμάσει μεθόδους κλασσικής φυσικοθεραπείας και δεν βρήκαν λύση στο πρόβλημά τους.
  • Άτομα που παραπονιούνται για συμπτώματα, όπως πονοκέφαλος, ίλιγγος, δυσκαμψία, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, μυϊκή αδυναμία, αίσθημα αστάθειας κ.λπ.

Τα αίτια της δυσλειτουργίας των παθήσεων που αντιμετωπίζουμε συνήθως είναι μηχανικά (π.χ. συμπίεση, υποκινητικότητα, αστάθεια) και σχετίζονται με οξύ τραυματισμό ή επαναλαμβανόμενο μικρο-τραυματισμό. Η έναρξη της θεραπείας προϋποθέτει να έχει αποκλειστεί σοβαρή παθολογία (π.χ. ιππουριδική συνδρομή, κακοήθεια, κάταγμα), όπου κρίνεται αναγκαίο. 

Μερικά παραδείγματα των παθήσεων που αντιμετωπίζουμε είναι:

  • Αυχενογενής κεφαλαλγία και ίλιγγος
  • Σύνδρομα πόνου σπονδυλικής στήλης (π.χ. αυχεναλγία, οσφυαλγία)
  • Kάκωση αυχένα μετά από τροχαίο (κάκωση whiplash)
  • Σύνδρομα παγίδευσης νεύρων (π.χ. ισχιαλγία, αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο) 
  • Σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου και ισχίου, τενοντοπάθεια, επικονδυλίτιδα 
  • Ήπια οστεοαρθρίτιδα ισχίου και γόνατος
  • Περιορισμός κίνησης αρθρώσεων ή δυσκαμψία (π.χ. παγωμένος ώμος, εκφύλιση σπονδυλικής στήλης)
  • Μυοσκελετικές παθήσεις μουσικών (σύνδρομο υπέρχρησης, σύνδρομο θωρακικής εξόδου) 
  • Αθλητικές κακώσεις (θλάσεις, διαστρέμματα)


Ποια είναι τα μέσα θεραπείας στο Manual Therapy;

Το Manual Therapy περιλαμβάνει τεχνικές που εφαρμόζονται με τα χέρια του εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή, ενεργητικές ασκήσεις και τροποποιήσεις στους τομείς της καθημερινής ζωής που σχετίζονται με το πρόβλημα του ασθενή.

 

Τα κύρια μέσα θεραπείας είναι:

  • Τεχνικές κινητοποίησης και χειρισμού της σπονδυλικής στήλης και των περιφερικών αρθρώσεων (Τεχνικές Maitland, Mulligan, Οστεοπαθητικοί Χειρισμοί) 
  • Μέθοδος McKenzie (Σπονδυλική Στήλη)
  • Τεχνικές κινητοποίησης νευρικού ιστού
  • Τεχνικές μαλακών μορίων (Τεχνικές Μυϊκής Ενέργειας, Positional Release, Μυοπεριτονιακή Απελευθέρωση κ.α.)
  • Εξειδικευμένα προγράμματα κινησιοθεραπείας (αποκατάσταση λαβυρίνθου, core stability κ.α.)
  • Τεχνικές taping (McConnell / Mulligan / Kinesiology Taping)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΤΕΥΧΟΣ